Σχόλιο του Γραφείου Τύπου για τις διαρροές μέτρων για το ασφαλιστικό

Οι σκόρπιες διαρροές σε εφημερίδες για νέες ανατροπές στο κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα δεν αφήνουν χρόνο για αναμονή. Το ΠΑΜΕ έχει ενημερώσει από την πρώτη στιγμή και από πολύ νωρίς για τις εξελίξεις στο ασφαλιστικό. Για την κατρακύλα των κύριων συντάξεων στα όρια των 360 ευρώ, για το σταδιακό τσάκισμα των επικουρικών συντάξεων, για τις νέες ανατροπές σε όρια ηλικίας. Πάγιος και σταθερός στόχος της κυβέρνησης και της μεγαλοεργοδοσίας είναι η πλήρης απεμπλοκή τους από το κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα, να γίνει η ασφάλιση ατομική υπόθεση του καθένα. Οι νέες παρεμβάσεις στο ασφαλιστικό σύστημα αποτελούν ΑΙΤΙΑ ΠΟΛΕΜΟΥ! Καλούμε τις συνδικαλιστικές οργανώσεις σε απεργιακή επιφυλακή. Να ενημερώσουν τα μέλη τους, τους εργαζομένους συνολικά για τις εξελίξεις, να οργανώσουν την πάλη τους. Να βάλουμε πλώρη για ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, στις συντάξεις, να διεκδικήσουμε εδώ και τώρα την κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων.

Να δοθεί βροντερό «παρών» στα συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σε όλες τις πόλεις της χώρας στις 4 Οκτώβρη και στο ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ συλλαλητήριο στην Αθήνα την 1^η Νοέμβρη.

Η Παναττική Γραμματεία του ΠΑΜΕ, της ΠΑΣΕΒΕ, της ΟΓΕ και του ΜΑΣ θα πραγματοποιήσουν στις 15 Σεπτέμβρη ευρεία σύσκεψη

Την Δευτέρα 15 Σεπτέμβρη, στις 18.00 μ.μ., στο Εργατικό Κέντρο Πειραιά η Παναττική Γραμματεία του ΠΑΜΕ, της ΠΑΣΕΒΕ, της ΟΓΕ και του ΜΑΣ θα πραγματοποιήσουν ευρεία σύσκεψη με θέμα:« Τον δίμηνο προγραμμΤατισμό δράσης με αιχμή την ανεργία και με κορύφωση το πανελλαδικό συλλαλητήριο την 1 του Νοέμβρη». Στη σύσκεψη θα λάβουν μέρος μέλη διοικητικών συμβουλίων από τους φορείς των εργαζομένων, των απασχολούμενων, των γυναικών και της νεολαίας, λαϊκές επιτροπές από κάθε γειτονιά καθώς επίσης και πρωτοπόροι εργαζόμενοι από χώρους δουλειά Σας καλούμε να συμμετέχετε και να συμβάλετε στην προσπάθεια για την υλοποίηση του σχεδιασμού με τους σταθμούς και τις δραστηριότητες που θα αναπτυχθούν ενδιάμεσα, για την προστασία των ανέργων και την υπεράσπιση των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων, απέναντι στην αντιλαϊκή – αντεργατική επίθεση κυβέρνησης, τρόικας, Ε.Ε.Να δώσουμε αποφασιστική απάντηση σε όσους σφαγιάζουν καθημερινά τις ζωές μας.

ΠΑΜΕ – Γραμματεία Αττικής 

                                                         

                                                                                                          

                                                      

Του Νίκου Καραθανασόπουλου*

 Ο κ. πρωθυπουργός και με τις ευλογίες της τρόικας ανέβηκε στηΘεσσαλονίκη ,έχοντας στο επίκεντρο των εξαγγελιών του τις φοροελαφρύνσεις. Επιδιώκει να«χρυσώσει το χάπι», γιατί αυτές δεν πρόκειται να ανακόψουν την τεράστια φοροεπιδρομή που υφίστανται τα λαϊκά εισοδήματα ούτε, πολύ περισσότερο, να αναιρέσουν τον αντιλαϊκό – ταξικό χαρακτήρα του φορολογικού συστήματος. Αντίθετα, αυτός ο χαρακτήρας θα ενισχυθεί ακόμηπερισσότερο.Γιατί ανέκαθεν τα φορολογικά συστήματα αποτελούσαν και εργαλεία για τη στήριξη της επιχειρηματικής δραστηριότητας, όπως οι φοροαπαλλαγές, τα αφορολόγητα αποθεματικά,ειδικά φορολογικά καθεστώτα για συγκεκριμένα τμήματα του κεφαλαίου, κ.ά.  Στις συνθήκες,μάλιστα, απελευθέρωσης των αγορών και όξυνσης των ανταγωνισμών κάνει την εμφάνισή του και ο φορολογικός ανταγωνισμός, δηλαδή η κούρσα μείωσης των συντελεστών φορολογίας των κερδών του κεφαλαίου.Η κυβέρνηση επιδιώκει να εμφανίσει ότι με τις συγκεκριμένες εξαγγελίες οι θυσίεςτου λαού πιάνουν τόπο και ότι μπαίνουμε στο δρόμο της ανακούφισής του.Η πραγματικότητα, όμως, είναι τελείως διαφορετική. Η όποια μείωση στον ειδικό φόρο κατανάλωσης (ΕΦΚ) στο πετρέλαιο θέρμανσης, η μείωση της εισφοράς αλληλεγγύης και τα όποια μερεμέτια στον ΕΝΦΙΑ δεν θα αποκαταστήσουν τις τρομερές απώλειες που έχει υποστεί το λαϊκό εισόδημα, γιατί η όποια επίπτωσή τους θα είναι αμελητέα και γρήγορα θα αναιρεθεί από την εφαρμογή της συνολικότερης αντιλαϊκής πολιτικής. Κοροϊδία επί της ουσίας είναι η αύξηση των δόσεων, γιατί το πρόβλημα δεν είναι σε πόσες δόσεις θα πληρώσουμε τους φόρους, αλλά το ύψος των φόρων.  Άλλωστε, τα αποτελέσματα της φοροεπιδρομής είναι αδιαμφισβήτητα, τα βιώνει καθημερινά στο πετσί του ο λαός. Από το 2010 έως σήμερα έχει αυξηθεί επτά φορές ο φόρος εισοδήματος για τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους, ενώ για τους ελεύθερους επαγγελματίες αυτός έχει εννιαπλασιαστεί. Τα έσοδα από το φόρο ακινήτων έφτασαν στα 3,5 δισ. ευρώ, όταν το 2009 ήταν 500 εκατ. ευρώ. Η αύξηση του ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης οδήγησε σε αύξηση της φορολογίας κατά 450%, ενώ οι συντελεστές του ΦΠΑ αυξήθηκαν τέσσερις φορές από το 2010.Αυτή η εικόνα αποκτά άλλη διάσταση αν συνυπολογίσουμε ότι την ίδια περίοδο αυξάνεται η ανεργία και μειώνονται συνεχώς οι μισθοί και οι συντάξεις, καταργούνται τα δώρα των εορτών και το επίδομα αδείας. Σε πρόσφατη έκθεσή του το ΙΝΕ της ΓΣΕΕ εκτιμά ότι η αγοραστική δύναμη των μέσων αποδοχών ανά μισθωτό κατά την πενταετία 2010 – 2014 μειώθηκε κατά 23%, με αποτέλεσμα στο τέλος του 2014 αυτή να έχει πέσει στα επίπεδα του 1995.

      Φοροκαταιγίδα για το λαό - δραστική μείωση για το κεφάλαιοΒεβαίως, αυτή η φοροκαταιγίδα εκδηλώνεται την ίδια περίοδο που μειώνονται οι κρατικές δαπάνες για την Παιδεία, την Υγεία, την Πρόνοια και την Κοινωνική Ασφάλιση και αυξάνονται δραματικά γι' αυτές η ίδια συμμετοχή, η ιδιωτική δαπάνη.Η μόνη εξαγγελία με ουσιαστικό αντίκρισμα είναι η δέσμευση του πρωθυπουργού για μείωση του συντελεστή φορολογίας των κερδών των επιχειρήσεων από 26% σε 20% με προοπτική την περαιτέρω μείωσή του στο 15%, γεγονός που θα οδηγήσει σε νέες, ακόμη μεγαλύτερες φοροελαφρύνσεις για το μεγάλο κεφάλαιο.Στην επικοινωνιακή αυτή προσπάθεια απαντούν με τον πιο κατηγορηματικό και αδιάψευστο τρόπο τα ίδια τα δικά τους στοιχεία, όπως αυτά που συμπεριλαμβάνονται στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής (ΜΠΔΣ) 2015 - 2018, το οποίο την άνοιξη εγκρίθηκε από την κυβερνητική πλειοψηφία στη Βουλή.Σύμφωνα με το ΜΠΔΣ, το 2018 το σύνολο των φορολογικών εσόδων θα ανέλθει στα 51,3 δισ. ευρώ από τα 44,6 δισ. ευρώ που ήταν το 2013, παρουσιάζοντας μια αύξηση κατά 14,9%. Ιδιαίτερα, όμως, θα αυξηθούν τα έσοδα από τους έμμεσους φόρους, τους κατεξοχήν δηλαδή αντιλαϊκούς φόρους, οι οποίοι θα ανέλθουν στα 28,3 δισ. ευρώ από 24,5 δισ. ευρώ που ήταν το 2013. Γι' αυτό και παρότι διαψεύστηκε δεν μπορεί νααποκλειστεί η εφαρμογή του ενιαίου συντελεστή του ΦΠΑ, γεγονός που θα οδηγήσει σε νέα αύξηση των χαμηλών συντελεστών του, οι οποίοι αφορούν εμπορεύματα και υπηρεσίες που καλύπτουν άμεσες ιδιωτικές ανάγκες της λαϊκής οικογένειας.Την αύξηση αυτή των φορολογικών εσόδων την συνοδεύει μια περαιτέρω μείωση του ύψους των δημόσιων δαπανών του 2018 για μισθούς και συντάξεις, για Υγεία, Πρόνοια, Παιδεία και χρηματοδότηση της Κοινωνικής Ασφάλισης κατά 8,5% σε σχέση με το 2013.Την ίδια στιγμή εκδηλώνεται από μεριάς του ΣΥΡΙΖΑ μια πλειοδοσία σε εξαγγελίες και στον τομέα της φορολογίας, χωρίς όμως ουσιαστικό αντίκρισμα για τα λαϊκά στρώματα.

Οι μεγαλόστομες διακηρύξεις του για μια ριζοσπαστική προοδευτική φορολογική μεταρρύθμιση συνοδεύονται από γενικόλογες και ασαφείς προτάσεις περί φορολόγησης γενικά του πλούτου. Την ίδια ώρα ο πρόεδρός του διαβεβαιώνει τον ΣΕΒ ότι μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να επιβαρύνει με φορολογικά μέτρα την παραγωγική δραστηριότητα, δηλαδή θα αντιμετωπίζει με φορολογικό ευνοϊκό για τους επιχειρηματικούς ομίλους τρόπο τα μη διανεμόμενα κέρδη, αυτά δηλαδή που θα επανεπενδύονται. Επί της ουσίας διαβεβαίωσε τον ΣΕΒ ότι στο πλαίσιο του φορολογικού ανταγωνισμού θα ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα των μεγάλων επιχειρήσεων. Ενώ αποφεύγει να δεσμευτεί με συγκεκριμένα μέτρα για τον τρόπο φορολόγησης του εφοπλιστικού κεφαλαίου αλλά και της εκκλησιαστικής περιουσίας, τονίζοντας ότι η όποια επανεξέταση των ειδικών αυτών φορολογικών καθεστώτων θα προκύψει μέσα από το πλαίσιο ενός συγκεκριμένου θεσμικού διαλόγου.Κατά τον ΣΥΡΙΖΑ η αύξηση των φορολογικών εσόδων θα προκύψει μέσα από τη φορολόγηση του πλούτου και την πάταξη της φοροδιαφυγής. Διακηρύξεις οι οποίες είναι κενές ουσιαστικού περιεχομένου, γιατί σε συνθήκες ελευθερίας κίνησης του κεφαλαίου, ανωνυμίας στις μετοχές και διαφόρων απορρήτων (επιχειρηματικών, εμπορικών, τραπεζικών κ.λπ.) που δεν αμφισβητεί, σε συνθήκες δράσης των εξωχώριων επιχειρήσεων και ύπαρξης φορολογικών παραδείσων, ούτε ο πλούτος μπορεί ουσιαστικά να φορολογηθεί αλλά ούτε και να αντιμετωπιστεί επί της ουσίας η φοροδιαφυγή.

     Οχι τυχαία άλλωστε, ο Ερικ Σμιντ της «Google» δήλωσε πρόσφατα, απαντώντας στις κατηγορίες περί φοροδιαφυγής της εταιρείας του, ότι είναι περήφανος για το μηχανισμό φοροαποφυγής της «Google». «Αυτό που εσείς λέτε φοροδιαφυγή εγώ το λέω καπιταλισμό. Και είμαι περήφανος γι' αυτόν...».Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής δεν μπορεί να είναι άλλο από το γεγονός ότι τα λαϊκά εισοδήματα και στην περίπτωση διακυβέρνησης της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ θα εξακολουθούν να σηκώνουν τα φορολογικά βάρη.Στόχοι πάλης για το λαϊκό κίνημαΣτον αντίποδα αυτών των πολιτικών βρίσκονται η πολιτική και οι προτάσεις του ΚΚΕ για τη φορολογία .Η δική μας αντίληψη εδράζεται στο γεγονός ότι ο κρατικός προϋπολογισμός αποτελεί εργαλείο υλοποίησης της ταξικής πολιτικής, ότι στις συνθήκες του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής αυτός αποτελεί ένα ακόμα μέσο αναδιανομής του κοινωνικά παραγόμενου πλούτου προς όφελος του κεφαλαίου, τόσο όσον αφορά το σκέλος των εσόδων όσο και αυτό των δαπανών.Οι δικές μας θέσεις για τη φορολογία εστιάζουν στο γεγονός ότι κύρια πηγή των φορολογικών εσόδων πρέπει να αποτελέσει η φορολογία του μεγάλου κεφαλαίου, η κατάργηση των φοροαπαλλαγών του και των ειδικών φορολογικών καθεστώτων, η φορολογία από μεγάλη κινητή και ακίνητη περιουσία σε συνθήκες αμφισβήτησης της δράσης των μονοπωλιακών ομίλων και των προνομίων τους.Το ΚΚΕ διεκδικεί την απαλλαγή ουσιαστικά από τα φορολογικά βάρη της λαϊκής οικογένειας, μια απαλλαγή που θα προέλθει μέσα από τη γενναία αύξηση του αφορολόγητου ορίου που να καλύπτει τα λαϊκά εισοδήματα, μέσα από την κατάργηση των έμμεσων φόρων στα εμπορεύματα και τις υπηρεσίες που καλύπτουν τις βασικές λαϊκές ανάγκες, μέσα από την κατάργηση της ειδικής εισφοράς και του τέλους επιτηδεύματος.

  Διεκδικούμε η πρώτη αλλά και η δευτερεύουσα κατοικία, που καλύπτουν τις λαϊκές ανάγκες στέγασης και αναψυχής, να είναι αφορολόγητες.Αυτοί οι στόχοι πάλης συνοδεύονται από τους αντίστοιχους για γενναία αύξηση των κρατικών δαπανών που αφορούν την Υγεία, την Πρόνοια, την Κοινωνική Ασφάλιση και την Παιδεία, με την απαγόρευση της επιχειρηματικής δραστηριότητας σ' αυτούς τους τομείς, την αύξηση των μισθών και των συντάξεων που θα αναπληρώνουν τουλάχιστον τις συσσωρευμένες απώλειες, την επαναφορά των δώρων των εορτών και του επιδόματος των διακοπών.

Ο Νίκος Καραθανασόπουλος  είναι μέλος της  ΚΕ  του ΚΚΕ  και του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ.

Παράδοση φύλαξης Περισσού σε εργολάβο

ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΤΡΟΪΚΑ

Αντιλαϊκή κλιμάκωση με επίκεντρο τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις

Η επόμενη φάση απαιτεί πολιτικές «που δεν αποσκοπούν μόνο σε δημοσιονομικά αποτελέσματα, αλλά και σε μείζονες μεταρρυθμίσεις που αλλάζουν προς το καλύτερο τους θεσμούς, το DNA του κράτους και της οικονομίας»...

Με την παραπάνω φράση υποδέχτηκε ο υπουργός Οικονομικών, Γκ. Χαρδούβελης, τα κλιμάκια των ιμπεριαλιστικών Οργανισμών (ΕΕ - ΔΝΤ - Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα), τα οποία από την περασμένη βδομάδα βρίσκονται στην Αθήνα για το νέο κύκλο της διαβούλευσης με τη συγκυβέρνηση.

Μπαράζ από νέα μέτρα

Ηδη, το αντιλαϊκό τοπίο αρχίζει να ξεδιαλύνεται από τις συζητήσεις και τα παζάρια που είχαν την περασμένη βδομάδα η συγκυβέρνηση με την τρόικα.

Συγκεκριμένα:

1. Το θέμα των ομαδικών απολύσεων, σύμφωνα με τις κυβερνητικές πηγές, αποτελεί «ολοκληρωμένη μεταρρύθμιση» και θα αξιολογηθεί στη συνέχεια, στο πλαίσιο της επόμενης διαβούλευσης που προγραμματίζεται για το Σεπτέμβρη. Είναι απόλυτα φανερό ότι δεν πρόκειται για μέτρο που αποσκοπεί σε «δημοσιονομικά αποτελέσματα», αλλά για πάγια απαίτηση πρώτα και κύρια της εγχώριας αστικής τάξης, αλλά και των μονοπωλίων άλλων χωρών που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα, γιατί διευκολύνει τη μείωση των καπιταλιστικών δαπανών για μισθούς και την ευελιξία στην απασχόληση, άρα αυξάνεται το περιθώριο κέρδους. Ταυτόχρονα, συγκαταλέγεται μαζί με πολλά άλλα σε αυτά που στοχεύουν στην «αλλαγή του DNA της οικονομίας» για την οποία κάνει λόγο ο υπουργός Οικονομικών.

2. Στις αντιλαϊκές προτεραιότητες βρίσκονται οι αντεργατικοί σχεδιασμοί για τις αλλαγές στη λειτουργία των συνδικάτων, με στόχο να μπουν επιπλέον εμπόδια στη συνδικαλιστική δράση. Η κυβέρνηση μεθοδεύει η απεργία να αποφασίζεται από το 50% +1 των εργαζομένων που είναι γραμμένοι στα συνδικάτα και όχι από τις διοικήσεις ή τις Γενικές Συνελεύσεις. Επιπλέον, θα προβλέπεται περισσότερος χρόνος προειδοποίησης, ενώ παρέχεται και το δικαίωμα στην εργοδοσία να προχωρεί σε ανταπεργία («λοκ άουτ»). Σε αυτό το πλαίσιο, την περασμένη βδομάδα, κατά τη διάρκεια του συνεδρίου του «Εκόνομιστ» ο επικεφαλής του ΔΝΤ στην Ευρώπη πρόταξε την επιτάχυνση του θεσμικού πλαισίου για τις «μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας» και επίσης το «θεσμικό πλαίσιο για τις απεργίες». Το μέτρο θα συζητηθεί τον ερχόμενο Σεπτέμβρη.

3. Ξεκαθαρίζει και το ζήτημα γύρω από την υπόθεση του λεγόμενου «ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος», το οποίο μετά και την αρχική «πιλοτική εφαρμογή» του θα επεκταθεί σε όλες τις περιοχές της χώρας. Σε πρώτο πλάνο, προβάλλει η πολιτική διαχείρισης των ακραίων φαινομένων φτώχειας. Ταυτόχρονα, με το «κόλπο» του «ελάχιστου εισοδήματος» διαλύουν τα ήδη υπάρχοντα προνοιακά επιδόματα και όχι μόνο. Στην πραγματικότητα, το «ελάχιστο εισόδημα» θα αποτελέσει το «ταβάνι» για τα κάθε είδους προνοιακά επιδόματα, όπως το επίδομα ανεργίας, το λεγόμενο «κοινωνικό μέρισμα», το επίδομα αναπηρίας, πολύτεκνων λαϊκών νοικοκυριών, τα «κοινωνικά τιμολόγια» (ΔΕΗ), το επίδομα θέρμανσης, αναπηρίας, φοιτητικά επιδόματα κ. ά. Σύμφωνα με τη χαρακτηριστική «ενημέρωση» από την πλευρά της κυβέρνησης, τονίζεται ότι «δεν μπορεί κάποιος να πάρει το κατώτερο εγγυημένο εισόδημα και να παίρνει και όλα τα άλλα επιδόματα, όπως τα κοινωνικά τιμολόγια, το επίδομα θέρμανσης, τα φοιτητικά επιδόματα, τις μετεγγραφές για παιδιά με χαμηλόμισθους γονείς»...

Είναι απόλυτα φανερό το γεγονός ότι πασχίζουν να διαχειριστούν την κατάσταση ανθρώπων που ζουν στην ακραία φτώχεια, με τρικ ότι τους ανακουφίζουν. Για την αποτελεσματική εφαρμογή του μέτρου, μάλιστα, διαμορφώνεται ενιαίος μηχανισμός ελέγχου, καταγραφής και πληρωμών, στο πλαίσιο του υπουργείου Εργασίας. Διαφαίνεται επίσης ότι στην ίδια κατηγορία θα ενταχθεί και η κρατική «δαπάνη» για τη φαρμακευτική κάλυψη των ανασφάλιστων (προϋπολογισμού 100 εκατ. ευρώ το χρόνο).

4. Σχεδιάζονται μέτρα υποχρεωτικής ιδιωτικής ασφαλιστικής κάλυψης, σε σχετικά μεγάλου μεγέθους επιχειρήσεις, με περισσότερους από 100 εργαζόμενους, μέσω των λεγόμενων «Ταμείων Επαγγελματικής Ασφάλισης» (του λεγόμενου δεύτερου πυλώνα). Η συγκεκριμένη πρόταση έχει επεξεργαστεί από τον ΣΕΒ και απ' ό,τι φαίνεται βρίσκεται στο τραπέζι, ταυτόχρονα με άλλα μέτρα ενίσχυσης της «ανταποδοτικότητας» της Κοινωνικής Ασφάλισης!

5. Προωθείται η κατάργηση, από το 2015, των «εισφορών υπέρ τρίτων», οι οποίες αποτελούν πηγή εσόδων για ασφαλιστικά ταμεία.

Στα σκαριά είναι η μελέτη του ΚΕΠΕ που αφορά στην ενιαιοποίηση ασφαλιστικών ταμείων και διαδικασιών, εξέλιξη η οποία μαζί με τις άλλες προδιαγραφές του κεφαλαίου θα οδηγήσει σε νέες περικοπές.

6. Στα παζάρια με την τρόικα βρίσκονται και άλλα μέτρα για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου, όπως:

-- Μειώσεις φόρων επί των εταιρικών κερδών.

-- Μειώσεις στις ασφαλιστικές εισφορές που καταβάλλουν οι εργοδότες, σε συνέχεια αυτών που ήδη ψηφίστηκαν και εφαρμόζονται, σε μια εξέλιξη που θα πάει «πακέτο» με το «νέο Ασφαλιστικό» - καρμανιόλα για τα ασφαλιστικά ταμεία και τα δικαιώματα εργαζομένων και συνταξιούχων.

-- Φορολογικές περικοπές στον τομέα Ενέργειας, ζήτημα που θέτουν επίμονα οι ντόπιοι βιομήχανοι.

Δίκαιον ουκ άλλο τι ή του κρείττονος συμφέρον (*)

«Αϊ λοιπόν θα σας πω κι ένα παραμύθι, για να ξεκουραστείτε! Μια φορά κι έναν καιρό οι κλέφτες της πρώτης πολιτείας του κόσμου, αφού πλουτήνανε αρκετά, αποφασίσανε να ταχτοποιήσουνε τη ζωή τους. Μπλοκάρανε το λοιπόν τους φτωχούς της πολιτείας κι αφού τους μαζώξανε στην πλατέα, τους είπανε:

“Ψηλά τα χέρια! Θέλουμε το καλό σας. Δε θα σας πάρουμε τα φκιάρια, τους κασμάδες, τα σκεπάρνια, τα δισάκια και τα ζεμπίλια σας με το ψωμοτύρι, τα τρύπια σας πουκάμισα με τις ψείρες και τις απάτωτες καλύβες σας, που κάνουνε νερά, σα βρέχει. Είσαστε λέφτεροι ! – ψηλά τα χέρια!

Λέφτεροι να ζείτε κατά το κέφι σας, να κερδίζετε, να κάνετε κομπόδεμα, να μεθάτε, να χορέβετε, να γεννοβολάτε και να πεθαίνετε. Εμείς θα σας μαθαίνουμε τις … αλήθειες! Θα σας δώσουμε πλούσια φαντασία κ’ αισθαντική καρδιά. Θα σας δώσουμε κι αθάνατη ψυχή. Κι όποιος από σας του γουστάρει, θα μπορεί να γράφει ποιήματα, να σκαρώνει θεωρίες και να δοξάζεται! Ο κυρίαρχος λαός θα σαστε εσείς! Εμείς μονάχα θα σας κουμαντάρουμε.

Θα φροντίζουμε για την ασφάλεια της ζωής, της τιμής και της περιουσίας σας – μ’ ένα λόγο για τη λεφτεριά σας. Σεις θα δουλέβετε, καταπώς θέλετε κι ό,τι θέλετε κι όποτε θέλετε. Εμείς θα σας δίνουμε δουλειά, φτάνει να βρίσκεται, και σεις θα μας δίνετε τα κόπια σας. Και για να μη θαρρέψετε πως σας αδικούμε, θα πλερώνουμε κ’ εμείς το ίδιο δόσιμο στο Κράτος, – στον εαφτό μας!

Κ’ εσείς κ’ εμείς θα χουμε πάνου από τα κεφάλια μας τους ίδιους θεούς, που θα προστάζουν εσάς να δουλέβετε και να μην τρώτε κ’ εμάς να καθόμαστε και να τρώμε.

Κ’ εμείς κ’ εσείς θα χουμε πάνου από τα κεφάλια μας τους ίδιους νόμους, που εμείς θα σας τους δίνουμε κ’ εσείς θα τους ψηφίζετε σα βουλεφτάδες και θαν τους εφαρμόζετε σα δικαστάδες ενάντια στον εαφτό σας.

Και για να μην πλακώνουν απ’ άλλες στεριές και θάλασσες κουρσάροι και κλέφτες ν’ αρπάζουνε το υστέρημά σας και να παίρνουνε σκλάβους κ’ εσάς και τις γυναίκες σας και τα παιδιά σας, θα σας αρματώνουμε, θα σας γυμνάζουμε, για να μπορείτε να διαφεντέβετε τους θεούς σας, τον εαφτό σας κ’ εμάς, δηλαδή την πατρίδα. Να σκοτώνεστε εσείς και να ζούμε εμείς.

Κι’ επειδή μοναχοί σας δε θα μπορούσατε να σκεφτείτε το συφέρο σας και να φυλάξετε τον εαφτό σας, θα σας αναγκάζουμε με το ζόρι (ψηλά τα χέρια!). Ένα πράμα μοναχά σας απαγορέβουμε: να κλέβει ο ένας τον άλλονε. Γιατί μπορεί να κλέψετε κι εμάς”.

Έτσι λοιπόν ο λαός δούλευε λέφτερα και λέφτερα σκεφτότανε. Και τραγουδούσε χαρούμενα στις ταβέρνες σαν τον κότσυφα στο κλαρί (στο κλουβί!). Κι’ οι σωτήρες τους ξαπλωνόντανε τ’ ανάσκελα σε ζεστά παλάτια το χειμώνα και κάτου απ’ ανθισμένα δέντρα το καλοκαίρι – και σωρό γυναικούλες όμορφες τους ψειρίζανε το σβέρκο και τους χουχουλίζανε το ριζάφτι (πολύ συντελεί!).

Κ’ η εφτυχία τους, είτανε δύναμη της πατρίδας κ’ η ξετσιπωσιά τους καθαρμός. Κι αν κάπου βαριεστίζοντας ο λαός τους έδιωχνε, ζητούσε αμέσως άλλους να τόνε κλέβουνε: δεν μπορούσε πια μήτε να ζήσει – μήτε να σκεφτεί χωρίς “σωτήρες”.

Γελάτε και με το δίκιο σας, ω άντρες Αθηναίοι. Τέτια παράξενη πολιτεία μήτε γίνηκε μήτε θα γίνει ποτές! Παραμύθι, βλέπετε. Τώρα θα μου ζητάτε κ’ επιμύθιο! Που ναν το βρω;.. Μονάχα σας λέω: “Αλίμονο στον αφτόδουλο πολίτη, που φτασμένος στα έσχατα της απελπισιάς, παραδίνεται για να σωθεί, στο έλεος του Θεού και στους νόμους των κλεφτών”».

Τούτο το «παραμύθι», που μιλάει για ένα «κυρίαρχο» λαό που τον κουμαντάρουν οι αφεντάδες. Για ένα λαό που δουλεύει (όταν βρίσκεται δουλειά…) για να τρώνε οι αφεντάδες. Για ένα λαό που θυσιάζεται για τους νόμους και από τους νόμους του Κράτους (δηλαδή των αφεντάδων). Για ένα λαό που βιώνει ότι «δίκαιον ουκ άλλο τι ή του κρείττονος συμφέρον». Το «παραμύθι» αυτό, που μιλάει για ένα λαό που «στα έσχατα της απελπισιάς, παραδίνεται για να σωθεί, στο έλεος του Θεού και στους νόμους των κλεφτών», είναι ένα απόσπασμα από την απολογία του Σωκράτη.
Εδώ, όμως, δεν πρόκειται για οποιονδήποτε Σωκράτη. Πρόκειται για τον βαρναλικό Σωκράτη. Και το «παραμύθι» για αυτόν το λαό που ανέχεται τους δημοπίθηκους (**) να παριστάνουν τους «σωτήρες» του, δεν περιέχεται στην απολογία που μας κληροδότησε ο Πλάτωνας. Εδώ πρόκειται για την «αληθινή απολογία του Σωκράτη».
«Η αληθινή απολογία του Σωκράτη», το έργο του Βάρναλη, είναι ένα από τα λαμπρότερα διαμάντια της παγκόσμιας πεζογραφίας. Η «Αληθινή απολογία», όπως ο ίδιος ο Κώστας Βάρναλης έλεγε, «γράφτηκε στα 1931 σαν ένα είδος διαμαρτυρίας ενάντια στην τοτεσινή “δημοκρατία» του ιδιωνύμου, του Καλπακιού και των διαφόρων στρατιωτικών κινημάτων, που είχανε κατακουρελιάσει τις συνταγματικές ελευθερίες του πολίτη κι είχανε διαφθείρει ολάκερο το δημόσιο βίο της χώρας…».
«Η αληθινή απολογία του Σωκράτη» είναι ένα έργο που, όπως σημειώνει ο (εκτός των άλλων και σπουδαίος μελετητής της ελληνικής γλώσσας) Νίκος Σαραντάκος, «ίσως πρόκειται για το τελειότερο δείγμα ανόθευτης δημοτικής γλώσσας στη λογοτεχνία μας». Κρίσιμη είναι και η επόμενη παρατήρησή του: «Η Αληθινή απολογία του Σωκράτη χρησιμοποιεί το ιστορικό γεγονός της δίκης του Αθηναίου φιλόσοφου για να ασκήσει καταλυτική κριτική στην εκμετάλλευση και την ανελευθερία, χωρίς όμως να αγιογραφεί τον εξαθλιωμένο λαό».
(*) Δίκαιον ουκ άλλο τι ή του κρείττονος συμφέρον: Απόσπασμα από την Πολιτεία του Πλάτωνα (338c). Το δίκαιο δεν είναι τίποτε άλλο παρά το συμφέρον του ισχυρότερου, άποψη που την υποστηρίζει ο Θρασύμαχος.
(**) Δημοπίθηκος: Αυτός που με κολακείες εξαπατά το λαό. Λέξη του Αριστοφάνη (Βάτραχοι).

ΔΕΗ- Οι Πινόκιο και οι μπαρμπάδες τους…

 

Οι κυβερνώντες, αυτοί που «αγωνιούν» μήπως η απεργία στη ΔΕΗ αφήσει χωρίς ρεύμα τους πολίτες, είναι αυτοί που έχουν δώσει εντολή στη ΔΕΗ να κόβει το ρεύμα σε 1.000 νοικοκυριά και επιχειρήσεις κάθε μέρα.

Οι κυβερνώντες, αυτοί που «αγωνιούν» μήπως η απεργία στη ΔΕΗ δυσκολέψει τη ζωή των Ελλήνων, είναι αυτοί που έχουν δώσει εντολή στην ΔΕΗ να εισπράττει χαράτσια. Είναι αυτοί που οδηγούν ανθρώπους στα μαγκάλια εν έτει 2014.

Οι κυβερνώντες, αυτοί που «αγωνιούν» μήπως η απεργία στη ΔΕΗ προκαλέσει οικονομική ζημιά στα μαγαζιά, είναι αυτοί που με την πολιτική τους έχουν ρημάξει την αγορά και τα μαγαζιά, οδηγώντας 600.000 επαγγελματίες στο «λουκέτο».

Οι κυβερνώντες, αυτοί που «αγωνιούν» μήπως η απεργία στη ΔΕΗ πλήξει την «πρόοδο» που θα τη φέρουν – όπως είπε χτες ο πρωθυπουργός - οι ιδιωτικοποιήσεις και οι αποκρατικοποιήσεις, είναι αυτοί που ξεπούλησαν από τον ΟΤΕ μέχρι την ΑΓΕΤ, από τις τράπεζες μέχρι τους δρόμους και από τα λιμάνια μέχρι τα αεροδρόμια, αλλά οι ιδιωτικοποιήσεις τους δεν έφεραν «πρόοδο», έφεραν τη χρεωκοπία.

Οι κυβερνώντες, αυτοί που «αγωνιούν» υπέρ των ιδιωτικών υπαλλήλων και ξαναθυμήθηκαν τα «ρετιρέ» του δημόσιου τομέα, είναι αυτοί που τα έχουν τάτσι μήτσι κότσι με τα «ρετιρέ» και είναι οι ίδιοι που με την πολιτική τους έχουν ρημάξει 1,5 εκατομμύριο εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα στέλνοντάς τους στην ανεργία.

Οι κυβερνώντες, αυτοί που «αγωνιούν» υπέρ των ιδιωτικών υπαλλήλων και καλούν τους ιδιωτικούς υπάλληλους να στραφούν εναντίον των υπαλλήλων της ΔΕΗ, είναι εκείνοι που έριξαν τους 30χρονους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα στο μισθό των 500 ευρώ και τους 20χρονους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα στον μισθό των 300 ευρώ.

Οι κυβερνώντες, αυτοί που «αγωνιούν» μήπως η απεργία στη ΔΕΗ προκαλέσει «σαμποτάζ» (!) στην οικονομία, είναι οι ίδιοι που τινάξει στον αέρα το 40% του ΑΕΠ της χώρας σε μια τριετία! Τέτοιο «σαμποτάζ» είχε να ζήσει η Ελλάδα από την περίοδο της Κατοχής και του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Οι κυβερνώντες, αυτοί που «αγωνιούν» μήπως η απεργία στη ΔΕΗ πλήξει τον τουρισμό, είναι αυτοί που απαγορεύουν με την πολιτική τους το δικαίωμα έστω για λίγες μέρες διακοπών σε 9 από τους 10 Έλληνες και τροφοδοτούν τις πολυεθνικές του κλάδου με εργαζόμενους των 300 ευρώ μέσω δουλεμπορικών που έχουν έδρα τη Βουλγαρία!

Οι κυβερνώντες, αυτοί που «αγωνιούν» μήπως η απεργία στη ΔΕΗ στερήσει την πρόσβαση των πολιτών στο αγαθό του ρεύματος, είναι αυτοί που – σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου Αθηνών – έχουν οδηγήσει πάνω από το 60% του πληθυσμού σε κατάσταση «ενεργειακής φτώχειας», φέρνοντας τα νοικοκυριά στην απόγνωση να δαπανούν περισσότερο από το 10% του ετήσιου οικογενειακού εισοδήματός τους για τις δαπάνες των ενεργειακών αναγκών τους, πράγμα αδύνατο.

Οι κυβερνώντες, αυτοί που «αγωνιούν» για την κοινωνία που «βάλλεται» από την απεργία στη ΔΕΗ, είναι αυτοί που μέσω του «κοινωνικού αυτοματισμού», του «διαίρει και βασίλευε», με το κομμάτιασμα της κοινωνίας, τη διαπόμπευση κάθε κοινωνικού στρώματος που αντιστέκεται, με το ξεμονάχιασμα κάθε κοινωνικής ομάδας, προωθούν τον εξανδραποδισμό όλου, τελικά, του λαού. Χρόνια τώρα βάζουν τον έναν να «φάει» τον άλλον, ο ιδιωτικός υπάλληλος τον δημόσιο υπάλληλο, ο φορτηγατζής τον αγρότη, ο αγρότης τον λιμενεργάτη, ο εργάτης τον συμβασιούχο, για να μπορούν οι τραπεζίτες, οι βιομήχανοι και οι εργολάβοι να μας «φάνε» ευκολότερα και όλους μαζί!

Οι κυβερνώντες, αυτοί που «αγωνιούν» ότι οι απεργίες θα διαταράξουν τον «κοινωνικό ιστό» είναι αυτοί που προκαλούν τις απεργίες. Να σταματήσουν το ξεπούλημα για να μην γίνει απεργία. Η απεργία είναι όπλο όλου του λαού απέναντι στην πολιτική που τον «σκοτώνει». Αν καταθέσει αυτό το όπλο, αν δεν το στηρίξει, αν το καταθέσει, αν το παραδώσει, τότε θα πάει «άκλαυτος».

Η αποτροπή του ξεπουλήματος της ΔΕΗ δεν είναι υπόθεση των εργαζόμενων σε αυτήν. Είναι – θα έπρεπε να είναι – υπόθεση όλης της κοινωνίας. Πρώτον, διότι η ΔΕΗ και το δικαίωμα στο αγαθό της ενέργειας δεν είναι και δεν μπορεί να είναι ιδιοκτησία και τσιφλίκι κανενός ολιγάρχη, όπως θέλει η ΕΕ και τα κόμματά της. Δεύτερο, γιατί το ψεύδος ότι η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ θα φέρει «ανάπτυξη» και «φτηνό ρεύμα» (!) στον πολίτη είναι από εκείνα τα ψεύδη που ούτε ο Πινόκιο δεν θα καταδεχόταν να ξεστομίσει. Υπενθυμίζουμε:

• Από τους Ολυμπιακούς Αγώνες και μετά, όταν πια η ΔΕΗ δούλευε υπό το καθεστώς της ιδιωτικοποίησης του 49% των μετοχών της, οι αυξήσεις στην τιμή του ρεύματος ξεπέρασαν μέσα στην τριετία το 25%.
• Η ήδη μετοχοποιημένη και ιδιωτικοποιημένη ΔΕΗ έχει επιβάλει περίπου 15 ανατιμήσεις (!) στα τιμολόγια της από το 2008 και μετά που έχουν οδηγήσει σε αύξηση των τιμών κατά 44%.

• Στο Βερολίνο και το Αμβούργο οι κάτοικοι έχουν ξεσηκωθεί από τις αυξήσεις 21% της τιμής του ρεύματος μέσα σε δυο χρόνια και ζητούν τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος ενάντια στην ιδιωτικοποίησή του ρεύματος.
• Στη Βουλγαρία πέρσι η κυβέρνηση Μπορίσοφ ανατράπηκε με λαικό αίτημα την εθνικοποίηση της ηλεκτρικής ενέργειας, η ιδιωτικοποίηση της οποίας είχε ως αποτέλεσμα αύξηση της τιμής του ρεύματος κατά 140%.
• Η ιδιωτικοποίηση στη Βρετανία οδήγησε 3,5 εκατομμύρια νοικοκυριά σε «ενεργειακή φτώχεια», οι εταιρείες (σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα) κέρδισαν μεταξύ 9 – 11 δισ. ευρώ αλλά οι καταναλωτές έχασαν περί τα 5 δισ. ευρώ, η τιμή του ρεύματος αυξήθηκε από το 1997 έως το 2008 κατά 68% και συνεχίζει να αυξάνεται 8% ετησίως κατά μέσο όρο, και γι’ αυτό, «τελικά, μετά από 20 χρόνια ιδιωτικοποίησης, η «Ofgem» (η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας της Βρετανίας), που ήταν ανέκαθεν ο πλέον ένθερμος υποστηρικτής της ιδιωτικοποίησης «αναγνώρισε πέρυσι κι επισήμως πως το μοντέλο της ιδιωτικοποιημένης αγοράς ενέργειας δεν δουλεύει…» (carnagio.wordpress.com/2012/11/)

Και κάτι ακόμα:
Οι κυβερνώντες, αυτοί που «αγωνιούν» για τη ΔΕΗ, λένε ότι «η ΔΕΗ δεν ανήκει στους απεργούς». Σωστά. Αλλά όπως λέει και ο φίλος Νίκος Σίμος, αυτοί οι κύριοι – οι κυβερνώντες – πότε θα μας φέρουν τα συμβόλαια που διαθέτει η κυβέρνηση για να δούμε: Πότε την αγόρασαν ή πότε την πήραν κληρονομιά απ’ τους μπαρμπάδες τους, για να μπορούν σήμερα να την ξεπουλάνε...:

Κοινωνική Ασφάλιση: Αιτία πολέμου και βήμα για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος

Με αφορμή τις εξαγγελίες για τις μειώσεις των επικουρικών συντάξεων, οι συνταξιουχικές οργανώσεις και τα συνδικάτα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ πήραν μια σημαντική πρωτοβουλία, εδώ και δύο μήνες, για την πραγματοποίηση πανελλαδικού συλλαλητηρίου στις 19 Ιούνη, αναδείχνοντας συνολικά το θέμα της Κοινωνικής Ασφάλισης που αφορά χιλιάδες εργαζόμενους, νέους, συνταξιούχους, γυναίκες, αυτοαπασχολούμενους, φτωχούς αγρότες, όλες τις ηλικίες.
Οταν αναφερόμαστε, βέβαια, στην Κοινωνική Ασφάλιση, δεν τη θεωρούμε αποκλειστικά και μόνο συνταξιοδοτικό ζήτημα, που έτσι κι αλλιώς είναι σημαντική πλευρά. Αναφερόμαστε στο σύνολο του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος, σε όλα που έχουν σχέση με τις υπηρεσίες Υγείας, την πρόληψη, την αποκατάσταση, την κοινωνική πρόνοια, την υγιεινή και ασφάλεια στους τόπους δουλειάς.
Πρόκειται για σημαντικό μέτωπο πάλης που συνδέεται με την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, ένα εργαλείο που βοηθάει στην οργανωτική και ιδεολογική παρέμβαση. Η ίδια η πρωτοβουλία μας αυτή είχε τα στοιχεία που μας ενδιαφέρουν για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, για να αντιπαλέψουμε μαχητικά τις επιθέσεις της εργοδοσίας, του κράτους, της κυβέρνησης, για να διεκδικήσουμε και να υπερασπιστούμε τα στοιχειώδη δικαιώματα για τις ανάγκες της εργατικής - λαϊκής οικογένειας.

Συνταξιούχοι και εργαζόμενοι μαζί στους δρόμους

Η κυβέρνηση μειώνει τώρα τις επικουρικές συντάξεις σε μια προοπτική κατάργησης των επικουρικών ταμείων και ταυτόχρονα επιδιώκει να περάσει την κατεύθυνση όλο και περισσότερο της δημιουργίας των επαγγελματικών ταμείων, δηλαδή την είσοδο των επιχειρηματικών ομίλων για ένα νέο πεδίο κερδοφορίας. Αλλωστε, μετά το χτύπημα των επικουρικών συντάξεων και των εφάπαξ, αν δεν απαντήσουμε αγωνιστικά και μαχητικά, έρχεται η σειρά της κύριας σύνταξης για νέο τσεκούρωμα.
Οι αντιλαϊκές εξελίξεις στο ασφαλιστικό σύστημα είναι βασικές επιλογές και αποφάσεις της ΕΕ. Ηδη οι υπουργοί απασχόλησης της ΕΕ ανακοινώνουν αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Τίποτε δεν είναι δεδομένο και γι' αυτούς που είναι ή ετοιμάζονται να βγουν στη σύνταξη. Οι εγγυήσεις, που δήθεν υπόσχεται η κυβέρνηση, είναι αέρας κοπανιστός. Δηλαδή, να το πούμε όπως το λέει ο λαός, ετοιμάζουν νέα σφαγή.

Πώς οργανώθηκε το συλλαλητήριο

Αυτός ο σχεδιασμός ξεσήκωσε καταρχήν τους συνταξιούχους, που με την ανακοίνωση των μειώσεων στις επικουρικές συντάξεις σήμαναν συναγερμό, γιατί εκτίμησαν ότι πρόκειται για μια νέα αρχή μεγάλης αντιασφαλιστικής επίθεσης στην εργατική τάξη, στα λαϊκά στρώματα. Γιατί εκτίμησαν ότι ξεκινάει ένας νέος μεγάλος ταξικός πόλεμος, στον οποίο πρέπει να πας ετοιμοπόλεμος, έχοντας επίγνωση ότι πρόκειται για σκληρή μάχη, που απέναντι θα έχεις έναν αντίπαλο καλά οργανωμένο.

Από το συλλαλητήριο στις 19 Ιούνη

Τέτοια απάντηση μόνο το οργανωμένο ταξικό κίνημα και οι δυνάμεις του μπορούσαν να οργανώσουν, με μαχητικότητα, μαζικότητα, αποφασιστικότητα. Οι συνταξιουχικές οργανώσεις είναι μια δύναμη οργανωμένη, που έχει κάνει σημαντικά βήματα στην οργάνωση και προχωράει παραπέρα, συμβάλλοντας στην ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, δίνοντας απάντηση στις δυνάμεις της υποταγής, των υποστηρικτών της ανταγωνιστικότητας, στις δυνάμεις της ΠΑΣΚΕ, του ΜΕΤΑ του ΣΥΡΙΖΑ, που έστησαν μια δήθεν οργάνωση - φάντασμα συνταξιούχων με την ομπρέλα της ΓΣΕΕ.
Σωστά οι συνταξιουχικές οργανώσεις, με την συντονιστική τους επιτροπή, πήραν την πολύ σημαντική πρωτοβουλία της οργάνωσης του αγώνα και της απάντησης σε κυβέρνηση και μεγάλο κεφάλαιο, σε πανελλαδικό επίπεδο.
Το πανελλαδικό συλλαλητήριο μέσα στο καλοκαίρι ήταν πετυχημένο, μαζικό. Συμμετείχαν χιλιάδες συνταξιούχοι, εργαζόμενοι, αυτοαπασχολούμενοι, νέοι, γυναίκες, φοιτητές, σπουδαστές, που πλημμύρισαν τους δρόμους της Αθήνας, τα Προπύλαια και κύκλωσαν το Σύνταγμα. Αυτό δείχνει τη δύναμη που μόνο το ταξικό κίνημα έχει, χωρίς υπερβολές, ξεπερνώντας μέσα στη δράση, στον αγώνα, δυσκολίες, εμπόδια, αλλά και αδυναμίες του.
Στην οργάνωση, ξεκίνησαν με τη συσπείρωση - συζήτηση των συνταξιουχικών οργανώσεων του ιδιωτικού τομέα, των πρώην ΔΕΚΟ, του Δημοσίου. Υπήρξε κεντρικός σχεδιασμός από τις συνταξιουχικές οργανώσεις, πραγματοποιήθηκαν κοινές συσκέψεις, παίρνοντας υπόψη τη γνώμη και το σχεδιασμό της κάθε μιας οργάνωσης. Χρεώθηκαν όλα τα στελέχη και έγινε σημαντική προσπάθεια να πάει παρακάτω, το κάθε σωματείο να έχει το δικό του σχεδιασμό. Σε τακτά χρονικά διαστήματα γινόταν έλεγχος της δουλειάς και διορθώνονταν αδυναμίες που εντοπίζονταν.
Οι συνταξιουχικές οργανώσεις πραγματοποίησαν δεκάδες μαζικές και επιτυχημένες συσκέψεις σε όλες τις πόλεις, με πρωτοβουλίες που συσπείρωσαν τους συνταξιούχους. Ανοιξαν την κουβέντα και την ανάγκη να δοθεί απάντηση στα αντιλαϊκά μέτρα.
Παρά την ηλικία τους, δεν έκαναν πίσω. Χωρίς υπερβολή, «όργωσαν» τις πόλεις. Εβαλαν σε κίνηση την κινητήρια δύναμή τους, τα σωματεία, τις επιτροπές. Τα ΔΣ συζήτησαν, έβγαλαν ξεχωριστό πρόγραμμα το καθένα για την περιοχή του. Ηρθαν σε επαφή με τις Λαϊκές Επιτροπές και συνάντησαν τους συνταξιούχους στις γειτονιές, στα ΚΑΠΗ, στις πλατείες, στα σπίτια παντού. Πήραν πρωτοβουλίες ενημέρωσης και δράσης, που αναδείκνυαν το πρόβλημα και συσπείρωναν κόσμο.

Να μπει περισσότερος κόσμος στη μάχη

Στη βάση της μεγάλης σημασίας που έχει η πάλη για την Κοινωνική Ασφάλιση, κινήθηκαν και οργάνωσαν την πάλη τους και τα συνδικάτα. Αρκετοί κλάδοι οργάνωσαν συσκέψεις, συζητήσεις γνώσης και διαφώτισης με τα συνδικαλιστικά στελέχη - μέλη διοικήσεων των σωματείων και πρωτοπόρους εργάτες για το πού το πάει η ΕΕ, η κυβέρνηση, για το βάθος των αντιδραστικών ανατροπών, για την ουσία και το περιεχόμενο της νέας επίθεσης, για το βάθος των αντιδραστικών αλλαγών, παίρνοντας υπόψη και τις εξελίξεις σε κάθε κλάδο.
Εγινε προσπάθεια με συζήτηση σε αρκετά ΔΣ των συνδικάτων να έχουν το δικό τους σχέδιο δράσης, πήραν τις δικές τους πρωτοβουλίες. Εγιναν θετικά βήματα στην οργάνωση, στη λειτουργία των σωματείων, στην προσπάθεια να μπουν νέες δυνάμεις στη μάχη. Ηταν μια σημαντική προσπάθεια διαφώτισης και προετοιμασίας για τη συνέχεια της πάλης. Αυτός ο τρόπος βοηθάει να συνειδητοποιηθεί το πρόβλημα και να οργανωθεί η διαφώτιση στους χώρους δουλειάς. Είναι στοιχείο συσπείρωσης, για να μπουν στη μάχη περισσότερες δυνάμεις. Αυτός ο τρόπος πρέπει να συνεχιστεί το επόμενο διάστημα.
Τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας συνολικά δε βρήκαν ούτε μια αράδα να γράψουν ή να πουν, ακριβώς γιατί καταλαβαίνουν ότι πρόκειται για ένα ζήτημα που κινητοποιεί κόσμο. Γνώριζαν καλά ότι η πρωτοβουλία ήταν των ταξικών δυνάμεων και θέλουν να μας δυσκολέψουν, να βάλουν εμπόδια στην επαφή μας με πλατύτερες μάζες της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων. Γιατί βοηθάει να ξεκαθαρίζεται στη συνείδηση της εργατικής τάξης ποια είναι η αιτία του προβλήματος. Βοηθάει να κατανοούν οι εργαζόμενοι ποιος είναι ο φίλος, ποιος είναι ο αντίπαλος.
Βοηθάει να συνειδητοποιείται ότι ακόμα και αν δεν υπήρχε η κρίση, η τεράστια ανεργία, η ανασφάλιστη εργασία, οι εισφοροαπαλλαγές, το καπιταλιστικό σύστημα θα έπαιρνε τα μέτρα αυτά, γιατί στόχος του κεφαλαίου είναι η μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης, η αφαίρεση από την εργατική τάξη μέρους της υπεραξίας που ήταν οι κατακτήσεις στην Κοινωνική Ασφάλιση, στην Υγεία, στην Πρόνοια, στις συντάξεις.
Βοηθάει να κατανοηθεί, γιατί δεν πρέπει να αποδεχτούν οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα τη νέα σφαγή. Βοηθάει στην επαφή μας με τη νεολαία για να μην παραιτηθούν, να μην αποδεχτούν ότι δε θα πάρουν σύνταξη ποτέ. Αφορά την ίδια μας τη ζωή, την προστασία στο χώρο εργασίας.
Αυτές τις εξελίξεις στο ασφαλιστικό σύστημα, οι ταξικές δυνάμεις, τα στελέχη του ταξικού κινήματος στα συνδικάτα, έχουμε υποχρέωση να τις δούμε με μεγάλη ευθύνη, για την ανάπτυξη ενός συντονισμένου μαζικού ταξικού αγώνα, που θα εμποδίσει τα αντιλαϊκά μέτρα, θα απαιτήσει την κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων και διαταγμάτων και θα διεκδικήσει αιτήματα που ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες. Να κατανοείται ότι το πρόβλημα του Ασφαλιστικού δεν είναι λογιστικό, αλλά πολιτικό.
Βασικός στόχος είναι η μαζικοποίηση του κινήματος. Πώς θα μπει περισσότερος κόσμος στη μάχη, πώς θα συσπειρωθούν δυνάμεις, πώς τα βασικά εργαλεία της συσπείρωσης, που είναι η συζήτηση, η σύσκεψη, η συνέλευση θα γίνουν μόνιμο στοιχείο της δουλειάς μας. Πώς θα δυναμώσει η οργάνωση, η μαζικοποίηση των συνδικάτων, των συλλόγων.
Να διαπερνάει τη δουλειά μας η ενιαία πάλη και δράση των εργαζομένων, των συνταξιούχων ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, γιατί οι επιπτώσεις είναι ενιαίες. Επομένως, η συμμαχία, η ενότητα, η κοινή δράση πρέπει να στηρίζονται και στο περιεχόμενο, στις αιτίες των προβλημάτων, στην αποκάλυψή τους, αλλά και μέσα από την ταξική πάλη στη διαμόρφωση ενιαίας αντίληψης για το τι προτείνουμε, ποια είναι η διέξοδος.

Κριτήρια της δουλειάς μας

Είναι απαραίτητο η πάλη για τα ασφαλιστικά δικαιώματα να είναι ένα από τα σταθερά μέτωπα πάλης για τα συνδικάτα. Ενα πεδίο δράσης που και σ' αυτό πρέπει να μετρήσουμε τη δουλειά μας με τους όρους της ανασύνταξης του εργατικού κινήματος. Γι' αυτό και αυτή η κινητοποίηση, και κάθε μας κινητοποίηση, πρέπει να μετριέται με κριτήρια ελέγχου που θα βελτιώνουν τη λειτουργία των σωματείων, θα δουλεύουν με τη μεγαλύτερη δυνατή συλλογικότητα. Να μετρήσουμε τη δουλειά μας στα εξής:
Πού φτάσαμε στους εργαζόμενους, σε τόπους δουλειάς, σε σωματεία. Πώς δουλέψαμε εκεί που οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ είναι μειοψηφία. Πώς εκλαϊκεύουμε το ζήτημα, τις θέσεις μας, τη διαφώτιση, την προπαγάνδα μας. Γνωρίζουμε ότι τα επιτελεία της αστικής τάξης δουλεύουν σχεδιασμένα και με επεξεργασμένη επιχειρηματολογία, για να αποπροσανατολίσουν, να συκοφαντήσουν, να πείσουν γιατί είναι αναγκαία τα μέτρα και ότι είναι για το συμφέρον μας, γιατί τα Ταμεία καταρρέουν.
Να κρινόμαστε από το πόσους βάζουμε στη μάχη και ιδιαίτερα νέους σε κάθε χώρο, σε κάθε σωματείο. Από το πόσοι μπαίνουν στην οργάνωση της δουλειάς και στην υλοποίηση του σχεδίου δράσης. Να διαμορφώνεται σε κάθε χώρο μια μαχητική πρωτοπορία, έτοιμη να δώσει μάχες, να την εμπιστεύονται οι εργάτες και οι εργάτριες, να είναι κάθε στιγμή έτοιμη να απαντήσει, να μην κάνει πίσω στις δυσκολίες, στην εργοδοτική τρομοκρατία και την κρατική καταστολή.
Για να βγαίνει ο εργάτης από τα διλήμματα, να σπάει η τρομοκρατία και η λογική τού «αναθέτω τη λύση των προβλημάτων στους άλλους». Να αντιπαλεύεται η στάση αναμονής, που καλλιεργούν κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση, καθώς και οι μειωμένες απαιτήσεις. Τα συνδικάτα να έχουν μόνιμο σχέδιο δουλειάς και όχι όταν προκύπτουν προβλήματα. Να δυναμώσουν οι πρωτοβουλίες παντού, ανεξάρτητα από το τι κάνει ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός.
Χρειάζεται καλύτερος σχεδιασμός στις κινητοποιήσεις μας, με καλή επεξεργασία των αιτημάτων, των θέσεων, των επιχειρημάτων μας, με καλή γνώση των εξελίξεων στους κλάδους και τις επιχειρήσεις, στους ομίλους.
Να δίνουμε βοήθεια, για να συνειδητοποιείται από την εργατική τάξη και τους συμμάχους της ότι είναι μέτωπο πάλης που συγκινεί πάρα πολύ κόσμο και να δώσουμε συνέχεια στον αγώνα αυτό. Είναι μέτωπο πάλης όπου μπορούν να συσπειρωθούν πλατύτερες μάζες και να αποσπάσουμε δυνάμεις από τη θηλιά των άλλων πολιτικών - συνδικαλιστικών δυνάμεων, που τους θέλουν στην απογοήτευση, στο συμβιβασμό, στη λογική τού δε γίνεται τίποτα. Για να μην περνάει η λογική που λένε μερικοί κάτω απ' τις δυσκολίες ότι «δεν καταλαβαίνει ο κόσμος».

Ενίσχυση της Λαϊκής Συμμαχίας

Κριτήριο να είναι η ενίσχυση της αντικαπιταλιστικής γραμμής πάλης και συσπείρωσης, η κοινωνική συμμαχία. Γιατί η Κοινωνική Ασφάλιση, η σύνταξη, οι παροχές Υγείας και Πρόνοιας αφορούν και τους αυτοαπασχολούμενους, τους μικρούς εμπόρους και βιοτέχνες, τη φτωχή αγροτιά. Και το Ασφαλιστικό είναι πεδίο που μπορεί να συμβάλει στην ενίσχυση της κοινωνικής συμμαχίας.
Να χτυπήσουμε συναγερμό παντού. Για να δυναμώνει η αγωνιστική στάση, η ταξική αδιαλλαξία, η ανυποχώρητη στάση απέναντι στην κυβερνητική πολιτική, στην εργοδοσία. Καμιά άλλη δύναμη δεν μπορεί να οργανώνει αγώνες με γραμμή πάλης και σύγκρουσης με την εργοδοσία, τα κόμματά της και την ΕΕ. Η αξιωματική αντιπολίτευση και οι δυνάμεις της στο συνδικαλιστικό κίνημα δεν μπορούν να δώσουν λύσεις, γιατί είναι δεσμευμένες στην ΕΕ, στο μεγάλο κεφάλαιο, στους «υγιείς επιχειρηματίες».
Γι' αυτό και είναι ανάγκη να δυναμώσει ακόμα περισσότερο και να οξυνθεί η διαπάλη με τις δυνάμεις αυτές στο συνδικαλιστικό κίνημα, που η λογική τους είναι δηλητήριο στη συνείδηση της εργατικής τάξης. Προωθούν τη λογική ότι μπορούν να συνυπάρχουν και τα κέρδη και τα εργατικά δικαιώματα, ότι μπορούν να συνυπάρχουν ο ιδιωτικός και ο δημόσιος τομέας της Ασφάλισης, δεν θέτουν ζήτημα κατάργησης κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας στην Κοινωνική Ασφάλιση, στην Υγεία. Μπαίνουν μπροστά στη δημιουργία των επαγγελματικών ταμείων, δηλαδή στην ουσία στην υλοποίηση της κυβερνητικής πολιτικής που επιδιώκει την παράδοση ολοκληρωτικά της Ασφάλισης στους επιχειρηματικούς ομίλους.
Το επόμενο διάστημα, όλες οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ, των αυτοαπασχολούμενων, της ΠΑΣΕΒΕ, των μαζικών φορέων, της νεολαίας, του ΜΑΣ, γυναικείοι σύλλογοι της ΟΓΕ, σύλλογοι αγροτών της ΠΑΣΥ, μέλη διοικήσεων, ψηφοδέλτια, επιτροπές, πρέπει να μπουν στη μάχη της συνέχειας της πάλης με πρωτοβουλία και ευθύνη. Γιατί δεν μπορούμε να αποδεχτούμε ότι δε θα πάρουμε ποτέ σύνταξη ή να είναι ένα επίδομα. Να αντιπαλέψουμε αυτούς τους σχεδιασμούς στους κλάδους, στους τόπους δουλειάς και στους δρόμους.
Να συμβάλουμε και μέσα από αυτό το μέτωπο πάλης στη λύση ενός βασικού προβλήματος. Να απευθυνόμαστε και να φτάνουμε πλατιά στην εργατική τάξη, στα λαϊκά στρώματα με σταθερό και μόνιμο τρόπο και να δημιουργούμε δίπλα μας μια δύναμη ικανή να παλεύει, να βάζει ολοένα και περισσότερους στην πάλη κατά της αντιλαϊκής πολιτικής, στην πάλη για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης από τα δεσμά της εκμετάλλευσης.

Του Γιώργου ΠΕΡΡΟΥ*
* Ο Γιώργος Πέρρος είναι μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ

Φτηνό και ποιοτικό νερό για το λαό, ενάντια στην εμπορευματοποίηση

Με εκπροσώπους της Περιφερειακής Ενωσης Δήμων Κ. Μακεδονίας συναντήθηκε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ

Στιγμιότυπο από τη συνάντηση

Αντιπροσωπεία της ΚΕ με επικεφαλής το ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα, συναντήθηκε χτες με εκπροσώπους της Περιφερειακής Ενωσης Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας με επικεφαλής τον πρόεδρο της, Σίμο Δανιηλίδη. Στην αντιπροσωπεία της ΚΕ συμμετείχαν ο Θεοδόσης Κωνσταντινίδης, μέλος του ΠΓ και βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης, και ο Μάκης Παπαδόπουλος, μέλος της ΚΕ και υπεύθυνος της Ιδεολογικής Επιτροπής και του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ, ενώ στην αντιπροσωπεία της Περιφερειακής Ενωσης Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας συμμετείχαν επίσης ο αντιπρόεδρος Θεόδωρος Παπαδόπουλος, ο Κώστας Μαριόγλου εκπρόσωπος της Κίνησης 136 και ο Κώστας Ασκούνης, πρόεδρος της ΚΕΔΕ.
Η αντιπροσωπεία της Ενωσης παρέδωσε τα αποτελέσματα του τελικού δημοψηφίσματος για το μέλλον της διαχείρισης της ύδρευσης και αποχέτευσης στην περιοχή και ανέδειξε τη μεγάλη συμμετοχή που ξεπέρασε τους 218 χιλιάδες κατοίκους, καθώς και την εναντίωση της συντριπτικής πλειοψηφίας στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ. Ο πρόεδρος της ΠΕΔ Κ. Μακεδονίας, Σ. Δανιηλίδης, αφού ευχαρίστησε το ΚΚΕ για τη στάση του, ζήτησε τη στήριξή του στον αγώνα ενάντια στα κυβερνητικά σχέδια ιδιωτικοποίησης του νερού.
Ο Δ. Κουτσούμπας επισήμανε καταρχάς ότι το ΚΚΕ βρίσκεται σταθερά στην πρώτη γραμμή των αγώνων ενάντια στην εμπορευματοποίηση του νερού και στα σχέδια ιδιωτικοποίησης της ΕΥΑΘ ή της ΕΥΔΑΠ, απαιτώντας μαχητικά φθηνό ποιοτικό νερό για το λαό, πλήρη και σταθερή εργασία των εργαζομένων, κατάργηση του νομοθετικού πλαισίου εφαρμογής της κοινοτικής οδηγίας για το νερό.
Ξεκαθάρισε, όμως, πως οι αγωνιστικές πρωτοβουλίες δεν πρέπει να περιοριστούν μόνο στην εναντίωση στη μορφή της πλήρους ιδιωτικοποίησης του νερού, αλλά σε κάθε επιχειρηματική δράση με κριτήριο το κέρδος, τόσο από ιδιωτικούς ομίλους όσο και από κρατικές, δημοτικές ή μεικτές επιχειρήσεις και κοινοπραξίες.
Τόνισε πως, για να έχει ο αγώνας διάρκεια και νικηφόρα προοπτική, δεν πρέπει να εγκλωβιστεί στην επιλογή του δήθεν «λιγότερο επώδυνου μοντέλου» εμπορευματοποίησης του νερού. Ανέδειξε τον ελπιδοφόρο δρόμο της κοινωνικοποίησης των μονοπωλίων και της αποδέσμευσης από την ΕΕ, στο πλαίσιο του οποίου η γη, οι υδάτινοι πόροι, τα εργοστάσια επεξεργασίας νερού, τα δίκτυα άρδευσης, η υποδομή αποχέτευσης θα αποτελούν κρατική κοινωνική ιδιοκτησία. Εστίασε στις δυνατότητες Ενιαίου Κρατικού Φορέα της λαϊκής εξουσίας που θα αξιοποιεί το νερό με γνώμονα τη λαϊκή ευημερία.

Αντισυνταγματική η ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ έκρινε η Ολομέλεια του ΣτΕ

- Μάι 26, 2014

 Το Σύνταγμα, με δύο άρθρα του, δεν επιτρέπει την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ έκρινε η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) με την υπ” αριθμ. 1906/2014 απόφασή της.

Αναλυτικά, η Ολομέλεια του ΣτΕ έκανε δεκτή την αίτηση κατοίκων της Αθήνας, που ζητούσαν να ακυρωθεί η κυβερνητική απόφαση με την οποία μεταβιβάστηκε, χωρίς αντάλλαγμα, από το Ελληνικό Δημόσιο στο Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ) το 34,033% του μετοχικού κεφαλαίου (36.245.240 μετοχές) της ΕΥΔΑΠ.

Όπως αναφέρεται στη δικαστική απόφαση, η μετατροπή της ΕΥΔΑΠ σε ιδιωτική επιχείρηση είναι αντίθετη στα άρθρα 5 και 21 του Συντάγματος, που επιβάλλουν τη μέριμνα του κράτους για την υγεία των πολιτών, αλλά και κατοχυρώνεται το δικαίωμα στην προστασία της υγείας.

Στην απόφαση σημειώνεται ότι ο χαρακτήρας της δημόσιας επιχείρησης «αναιρείται στην περίπτωση της αποξενώσεως του Ελληνικού Δημοσίου από τον έλεγχο της ΑΕ διά του μετοχικού κεφαλαίου, ήτοι της αποξενώσεώς του από εκείνο το ποσοστό των μετοχών που εξασφαλίζει τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα».

«Η κατ” ουσίαν μετατροπή της δημόσιας επιχειρήσεως σε ιδιωτική, που λειτουργεί με γνώμονα το κέρδος, καθιστά αβέβαιη τη συνέχεια της εκ μέρους της παροχής προσιτών υπηρεσιών κοινής ωφέλειας και δη υψηλής ποιότητας, η οποία δεν εξασφαλίζεται πλήρως με την κρατική εποπτεία» υπογραμμίζεται.

Ακόμη, τονίζεται ότι «οι υπηρεσίες της ΕΥΔΑΠ παρέχονται μονοπωλιακώς, σε μεγάλο πληθυσμό, διαβιούντα υπό δυσμενείς οικιστικές συνθήκες στον περιορισμένο χώρο της Αττικής, από δίκτυα που είναι μοναδικά στην περιοχή και ανήκουν στα πάγια περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας» και προστίθεται:

«Συνίστανται, δε, οι υπηρεσίες αυτές στην ύδρευση και αποχέτευση που είναι αναγκαίες για την υγιεινή διαβίωση και ιδίως στην παροχή του πόσιμου ύδατος, φυσικού αγαθού απαραίτητου για την επιβίωση, που καθίσταται σπανιότερο συν τω χρόνω».

Επίσης, στη δικαστική απόφαση επισημαίνεται: «Αβεβαιότητα ως προς τη συνέχεια της παροχής προσιτών υπηρεσιών κοινής ωφελείας με αυτόν τον βαθμό αναγκαιότητας, δεν συγχωρείται από το άρθρο 5 του Συντάγματος» ειδικότερα μετά το από 6.4.2001 ψήφισμα της Ζ” Αναθεωρητικής Βουλής και «κατοχυρώνει το δικαίωμα στην προστασία της υγείας, καθώς και στο άρθρο 21 παράγραφος 3, που ορίζει ότι το κράτος μεριμνά για την υγεία των πολιτών».

Εξάλλου, η Ολομέλεια αναφέρει ότι «η αποξένωση του Ελληνικού Δημοσίου από την πλειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου της ΕΥΔΑΠ ΑΕ, του οποίου η διατήρηση είναι αναγκαία για να μη μετατραπεί η δημόσια επιχείρηση σε ιδιωτική, συνιστά παράβαση των άρθρων 5 παρ. 5 και 21 παρ. 3 του Συντάγματος».

Παράλληλα, με άλλη απόφαση της Ολομέλειας, απορρίφθηκε ως εκπρόθεσμη η αίτηση της Ομοσπονδίας Εργαζομένων της ΕΥΔΑΠ.

Τέλος, με άλλες αποφάσεις, απορρίφθηκαν αιτήσεις του Σωματείου Εργαζομένων Εταιρείας Υδρεύσεως- Αποχετεύσεως Θεσσαλονίκης, της Ομοσπονδίας Υπαλλήλων Λιμένων Ελλάδος και κατοίκων της συμπρωτεύουσας.

Οι αιτήσεις απορρίφθηκαν, άλλες γιατί το καταστατικό των συνδικαλιστικών οργανώσεων δεν τους παρείχε το δικαίωμα και άλλες επειδή δεν νομιμοποιηθήκαν οι δικηγόροι τους.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

            Το ΠΑΜΕ καταδικάζει την ιμπεριαλιστική επέμβαση ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ στην Ουκρανία και κάθε προσπάθεια περιορισμού των δικαιωμάτων του ουκρανικού λαού.

            Εκφράζουμε την αγανάκτησή μας για τα εγκλήματα και τις βαρβαρότητες των νεοφασιστών στην Ουκρανία.

            Ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης για αυτά τα εγκλήματα και την κλιμάκωση της βίας και της καταστολής, φέρουν οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση, που στηρίζουν και βοηθούν την εθνικιστική κυβέρνηση του Κιέβου και άλλες φασιστικές δυνάμεις, σε βάρος του λαού στην Ανατολική Ουκρανία και σε άλλες περιοχές.

            Η επιλογή της όξυνσης, στο πλαίσιο του ανταγωνισμού των ΗΠΑ – ΕΕ και της Ρωσίας, αυξάνει τους κινδύνους ενός πιο γενικευμένου πολέμου, με ανυπολόγιστα θύματα και καταστροφές.

            Η εργατική τάξη της χώρας μας πρέπει για άλλη μια φορά να βγάλει τα συμπεράσματά της για την υποκρισία των ιμπεριαλιστών που ενώ ρίχνουν κροκοδείλια δάκρυα για τα “ανθρώπινα δικαιώματα” την ίδια ώρα αιματοκυλούν τους λαούς για τα συμφέροντα των μονοπωλιακών ομίλων.