«Save Marathon» με ένα μεγάλο επιχειρηματικό πάρτι

«Save Marathon» με ένα μεγάλο επιχειρηματικό πάρτι

Τι ακριβώς σημαίνουν όσα προανήγγειλε ο Δήμαρχος Μαραθώνα τις προηγούμενες μέρες

Η υπόθεση του Δήμου Μαραθώνα «ανοίγει» ξανά ένα κεφάλαιο που αφορά τη λειτουργία της Τοπικής Διοίκησης, των Δήμων και των Περιφερειών. Ο Δήμος Μαραθώνα, λοιπόν, όπως ανακοίνωσε ο νέος δήμαρχος, δεν έχει στα ταμεία του ούτε ένα ευρώ και δεν μπορεί να πληρώσει τις υποχρεώσεις του. Δεν μπορεί να δώσει τους μισθούς των εργαζομένων, να αποπληρώσει τα δάνειά του, να λειτουργήσεις τις υπηρεσίες του. Αυτή είναι η διαπίστωση της κατάστασης. Στη συνέχεια, βέβαια, ο δήμαρχος μπήκε στο ...ζουμί. Ανακοίνωσε ότι ο δήμος χρειάζεται χορηγούς, επιχειρηματίες κλπ. κλπ., με στόχο να σωθεί ο Μαραθώνας, «Save Marathon» δηλαδή, όπως είπε.

Η ουσία είναι πως ό,τι είπε και ό,τι πρότεινε ο δήμαρχος είναι το μοντέλο λειτουργίας της Τοπικής Διοίκησης, όπως αυτό περιγράφεται στις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης, όπως αυτό αποτυπώνεται στο νομικό πλαίσιο για τους Δήμους στο νόμο του «Καλλικράτη». Ενα μοντέλο που πλήττει τις εργατικές - λαϊκές οικογένειες, αφού θα κληθούν να πληρώσουν τελικά το μάρμαρο από την εμπλοκή επιχειρηματιών στην παροχή έργου και υπηρεσιών που μέχρι πρότινος εκτελούσαν οι ίδιοι οι δήμοι.

Να δούμε, όμως, λίγο πιο συγκεκριμένα τι σημαίνει ένας δήμος να έχει αδυναμία πληρωμών και βέβαια, το κυριότερο, γιατί συμβαίνει αυτό;

1. Ενας δήμος όταν βρίσκεται σε τέτοια οικονομική κατάσταση -και σε αντίστοιχη με αυτήν του Μαραθώνα βρίσκονται δεκάδες δήμοι της χώρας- εντάσσεται, σύμφωνα με τον «Καλλικράτη», στο λεγόμενο «Πρόγραμμα Εξυγίανσης».

Τι σημαίνει αυτό;

Περικοπή κάθε πόρου και χρηματοδότησης από τον κρατικό προϋπολογισμό. Πάγωμα προσλήψεων συμβασιούχων. Αύξηση των τελών και των φόρων που επιβάλλονται στους δημότες. Μία επιτροπή, την οποία αποτελούν ένας δικαστής του Ελεγκτικού Συνεδρίου, στελέχη του υπουργείου Εσωτερικών και άλλοι πολιτικοί παράγοντες, καθορίζουν το πώς θα λειτουργεί ένας δήμος, τι έξοδα και έσοδα θα έχει, πώς θα εκτελείται ο προϋπολογισμός, πόσοι φόροι πρέπει να μπουν, πόσοι εργαζόμενοι πρέπει να απολυθούν και πόσες υπηρεσίες πρέπει να ιδιωτικοποιηθούν.

Το αποτέλεσμα;

• Υποβάθμιση, αναστολή ή ακόμα και κατάργηση μιας σειράς υπηρεσιών -έστω και αυτών που ήταν υποτυπώδεις ή αποσπασματικές- που εξυπηρετούσαν ένα μικρό κομμάτι εργατικών - λαϊκών οικογενειών. Δηλαδή, παιδικοί σταθμοί, προγράμματα Πρόνοιας (ΚΑΠΗ, Κέντρα Ημερήσιας Φροντίδας Ηλικιωμένων, προγράμματα για ΑμεΑ κλπ.). Παράδοση αυτών των υπηρεσιών σε επιχειρηματίες ώστε να μην υπάρχει κρατική δαπάνη. Το κόστος θα επιβαρύνει τους ίδιους τους εργαζόμενους.
• Η λειτουργία υπηρεσιών από ιδιώτες θα σημάνει μαζικές απολύσεις του προσωπικού των δήμων, αφού πλέον δε θα έχουν αντικείμενο. Για παράδειγμα, σύμφωνα με πληροφορίες, υπάρχουν ήδη επιχειρηματικοί όμιλοι που απευθύνονται σεδΔήμους και ζητούν να αναλάβουν ολόκληρους τομείς, ακόμα και διοικητικές υπηρεσίες... Και προβάλλουν ως κίνητρο τη μείωση του κόστους για τα ταμεία του δήμου. Σε αυτήν την περίπτωση οι εργαζόμενοι θα βρεθούν στο δρόμο ή δεν αποκλείεται ο ιδιώτης να τους προσλάβει με το μισό ή το 1/3 του μισθού που έπαιρναν από το δήμο...
• Ακόμα μεγαλύτερη αύξηση της φορολογίας για μια σειρά έργα και αύξηση της πληρωμής για όσες υπηρεσίες θα παρέχονται.
• Τα ποσά που αναλογούν σε αυτούς τους δήμους από τους θεσμοθετημένους πόρους (ΚΑΠ) και το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (σ.σ. χρήματα των εργαζομένων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων που προέρχονται από τη φορολογία, το ΦΠΑ και το Τέλος Ακίνητης Περιουσίας) θα δεσμεύονται άμεσα και δε θα αποδίδονται στους Δήμους. Θα πηγαίνουν κατευθείαν στις τράπεζες από τις οποίες οι δήμοι έχουν πάρει δάνειο για να λειτουργούν.

Οι δήμοι που θα ενταχθούν στο πρόγραμμα εξυγίανσης υποχρεούνται να διαθέσουν μέρος ή το σύνολο των πάσης φύσεως εσόδων τους -ΚΑΠ, ΣΑΤΑ (Συλλογική Απόφαση Τοπικής Αυτοδιοίκησης), εισπράξεις από τέλη και ανταποδοτικές υπηρεσίες κ.ο.κ.- προς εκπλήρωση των στόχων που θα θέτει το «πρόγραμμα» (αποπληρωμή δανείων προς το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων και άλλα πιστωτικά ιδρύματα, εξυπηρέτηση υποχρεώσεων προς προμηθευτές κ.ο.κ.). Οι ίδιοι οι δήμοι θα διαχειρίζονται μόνο τα αναγκαία ποσά για την υποτυπώδη λειτουργία τους.

2. Γιατί ένας δήμος βρίσκεται χρεωμένος; Βασικός λόγος είναι οι περικοπές στους πόρους των δήμων. Είναι γνωστό ότι στους δήμους αποδίδεται από το κεντρικό κράτος μέρος των φόρων που πληρώνει ο λαός από την άμεση φορολογία. Αυτοί οι πόροι, που είναι λεφτά των εργαζομένων, όχι μόνο δεν αποδίδονται ολόκληροι στους δήμους για έργα και υπηρεσίες αλλά οι περικοπές της κρατικής χρηματοδότησης το διάστημα 2009 - 2013 έχουν φτάσει το 70%. Γι' αυτήν την κατάσταση έχουν ευθύνη και οι αστικές κυβερνήσεις και η ΚΕΔΕ διαχρονικά.

Κατά κανόνα, μεγάλο μέρος των έργων που εκτελούν οι δήμοι έχει επιχειρηματικό επενδυτικό ενδιαφέρον. Αναφέρουμε χαρακτηριστικά το πρόγραμμα ΘΗΣΕΑΣ, που βάζει ως προϋπόθεση για ένα έργο τη Σύμπραξη Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα. Είναι, λοιπόν, σαφής ο προσανατολισμός να δαπανούν οι δήμοι «πακέτα» χρημάτων σε τέτοια έργα. Ετσι, στη συνέχεια καταφεύγουν στο δανεισμό για να καλύψουν άλλες βασικές ανάγκες. Δάνεια που στη συνέχεια δημιουργούν τα χρέη, που πληρώνουν και πάλι από την τσέπη τους οι εργαζόμενοι. Θυμίζουμε ότι η ΚΕΔΕ αποδέχεται σχέδιο δανειοδότησης των δήμων από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων σε συνεργασία με το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, το οποίο προβλέπει τη χρηματοδότηση έργων με κοινωνική αποδοτικότητα, δηλαδή έργα που φέρνουν έσοδα από τη χρήση τους...

3. Υπάρχει πλούσια αντιλαϊκή διεθνής εμπειρία, αντίστοιχη με αυτή του Μαραθώνα. Με όσα δηλαδή οδηγούν στη λογική του Δημάρχου Μαραθώνα.

Πολλοί δήμοι σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες είναι χρεωμένοι σε τράπεζες. Αιτιολογία για το δανεισμό αποτελεί το γεγονός ότι δεν υπάρχουν οι απαραίτητοι πόροι για να ασκήσει ένας δήμος μια σειρά αρμοδιότητες, να πληρώσει εργαζόμενους, να εκτελέσει έργα.

Ας δούμε συγκεκριμένα παραδείγματα:

Στην Ιταλία, στην πόλη Ρεκανάτι, των 22.000 κατοίκων, για να αντιμετωπιστούν τα χρέη ιδιωτικοποιήθηκε το πάρκο της πόλης, έκλεισαν οι δημοτικοί παιδικοί σταθμοί, μειώθηκαν τα βοηθήματα προς τους ηλικιωμένους και ανεστάλησαν έργα επιδιόρθωσης των γραφικών πλακόστρωτων δρόμων.

Στο δήμο του Σεντ Ετιέν, στη Νοτιοανατολική Γαλλία, αυξήθηκαν δύο φορές οι φόροι, μειώθηκε κατά τα 2/3 το σχέδιο ανακαίνισης του τοπικού μουσείου και ματαιώθηκε η κατασκευή γραμμής τραμ.

Στη Γερμανία, σύμφωνα με τη Γερμανική Ομοσπονδία Δημοτικών Συμβουλίων, τα έσοδα από τους τοπικούς φόρους ήταν κατά 7 δισ. λιγότερα το 2009. Ετσι άρχισαν οι περικοπές. Η πρωτεύουσα της χώρας, το Βερολίνο, για εξοικονόμηση πόρων προχώρησε σε μείωση προσωπικού, μισθών και υπηρεσιών, κλείνοντας αρκετές εγκαταστάσεις, όπως δημοτικές πισίνες, βιβλιοθήκες, θέατρα, ή αυξάνοντας πολύ σε άλλες τις συνδρομές και τα εισιτήρια εισόδου. Επίσης, πολλές πόλεις και δήμοι της Γερμανίας, όπως το Λεβερκούζεν, επιζούν με μεσοπρόθεσμο δανεισμό.

Κ. Πασ.

Ανακοίνωση ΕΣΚ Συλλόγου Προσωπικού

 

«ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΕΓΓΥΗΜΕΝΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ»

«ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΕΓΓΥΗΜΕΝΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ»

Εγγυάται χαμοζωή και ανακύκλωση της φτώχειας

Ο λαός δεν πρέπει να συμβιβαστεί με τη φτώχεια και τις πολιτικές που την ανακυκλώνουν

Το προσχέδιο του Κρατικού Προϋπολογισμού για το 2015, που δημοσιοποίησε η κυβέρνηση την περασμένη Δευτέρα, ήρθε να επιβεβαιώσει ότι το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα» δεν αποτελεί μόνο ένα πέπλο συγκάλυψης της ακραίας φτώχειας, αλλά και μηχανισμό για νέες περικοπές στα υποτυπώδη κοινωνικά επιδόματα που έχουν απομείνει.
Το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα» θα παρουσιαστεί επίσημα την Τρίτη στο Ζάππειο από τον πρωθυπουργό. Σε πρώτη φάση, θα εφαρμοστεί πιλοτικά σε 13 δήμους, σε όλες τις περιφέρειες της χώρας. Από το νέο έτος, η εφαρμογή του θα γενικευθεί σε όλη την Ελλάδα, με στόχο να καλύψει 700 έως 800 χιλιάδες άτομα που ζουν σε συνθήκες «ακραίας φτώχειας», έτσι όπως την ορίζουν οι οργανισμοί της ΕΕ, μαζί με τις διάφορες υποκατηγορίες. Στην ακραία φτώχεια, η κυβέρνηση κατατάσσει περίπου το 8% του πληθυσμού.
Σύμφωνα με το προσχέδιο του Κρατικού Προϋπολογισμού, «για την καθολική εφαρμογή του προγράμματος σε εθνικό επίπεδο, οι πιστώσεις αναμένεται να καλυφθούν από πόρους που θα προέλθουν αποκλειστικά από τη συνολική αναμόρφωση του συστήματος Κοινωνικής Πρόνοιας στη χώρα».
Με άλλα λόγια, το κόστος ακόμα και γι' αυτά τα ψίχουλα που λέει ότι θα δώσει το κράτος στους πλέον φτωχούς, θα προέλθουν από την ανακατανομή των κονδυλίων για τα κοινωνικά επιδόματα που δίνονται σήμερα. Δηλαδή, θα τα πάρει από τους λιγότερο φτωχούς, για να τα δώσει σ' αυτούς που διαβιούν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας!
Με τον τρόπο αυτό, η κυβέρνηση εξισώνει προς τα κάτω τις εναπομείνασες κοινωνικές παροχές για όλους τους δικαιούχους, που πλέον παίρνουν τα ελάχιστα, μετά το μαχαίρι στα προνοιακά επιδόματα και στο επίδομα ανεργίας. Θυμίζουμε ότι μόνο για το 2014, η κυβέρνηση αφαίρεσε 114 εκατομμύρια από τους δικαιούχους του ΕΚΑΣ, καταργώντας το επίδομα για τους ηλικίας 60 έως 64 ετών.
Επίσης, αφαίρεσε από φτωχές οικογένειες οικογενειακά επιδόματα 86 εκατ. ευρώ, στα άτομα με αναπηρία περιέκοψε τις αποζημιώσεις μετακίνησης κατά 82 εκατ. ευρώ, ενώ κατά 30 εκατ. ευρώ μείωσε και τα ειδικά επιδόματα ανεργίας! Οσο για το τακτικό επίδομα ανεργίας, αυτό το λαμβάνει λιγότερο από το 10,3% των εγγεγραμμένων ανέργων στον ΟΑΕΔ.
Με δεδομένο ότι παλιότερες ανακοινώσεις προσδιόριζαν το κόστος για την εφαρμογή του «ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος» από 850 εκατ. έως 1 δισ. ευρώ το χρόνο, αντιλαμβάνεται κανείς το μέγεθος των νέων περικοπών που ετοιμάζουν στους δικαιούχους και στο ύψος των κοινωνικών επιδομάτων, με την αναμόρφωση των κονδυλίων, που θα καλύπτουν πλέον και το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα».

Εξειδικεύουν τις κατευθύνσεις ΟΟΣΑ - ΔΝΤ

Στην πραγματικότητα, τόσο το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα», όσο και το προσχέδιο του Προϋπολογισμού δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να εξειδικεύουν τις κατευθύνσεις των εκθέσεων του ΟΟΣΑ και του ΔΝΤ για την «αναμόρφωση» των κοινωνικών επιδομάτων. Ανάλογες κατευθύνσεις υλοποιούν τα 26 από τα 28 κράτη - μέλη της ΕΕ (εκτός από την Ελλάδα και την Ιταλία), που έχουν ήδη νομοθετήσει το μηχανισμό του «ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος».
Οπως σημειώνει το «Ενημερωτικό Δελτίο» 3/2012 της «Ομάδας ανάλυσης δημόσιας πολιτικής» του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, «η κεντρική ιδέα της Εκθεσης (σ.σ. του ΟΟΣΑ) είναι η κατάργηση των περισσοτέρων επιδομάτων που λειτουργούν σήμερα και η αντικατάστασή τους από άλλα, τα οποία θα χορηγούνται με εισοδηματικά κριτήρια». Τέτοια θα είναι η λεγόμενη «εισοδηματική ενίσχυση» που προβλέπεται στο «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα».
Στο ίδιο ενημερωτικό σημείωμα αποκαλύπτεται ότι: «Η εφαρμογή του ελαχίστου εγγυημένου εισοδήματος (με ταυτόχρονη κατάργηση των περισσοτέρων από τα υπόλοιπα κοινωνικά επιδόματα, πλην του επιδόματος ανεργίας) αποτελεί πρόταση του ΔΝΤ. Οπως αναφέρει η σχετική Εκθεση (σ.σ. του ΔΝΤ): "Η μεγαλύτερη εξοικονόμηση μπορεί να επιτευχθεί με την κατάργηση των περισσοτέρων επιδομάτων και την αντικατάστασή τους από ένα ενιαίο πρόγραμμα ελάχιστου εισοδήματος - το οποίο θα λειτουργεί με εισοδηματικά κριτήρια και θα απευθύνεται στο χαμηλότερο 20% της κατανομής εισοδήματος (χρησιμοποιώντας αντικειμενικά κριτήρια για τον έλεγχο της φοροδιαφυγής και της απόκρυψης εισοδήματος)"».

«Επιβίωση» με 13,1 ευρώ τη μέρα!

Να, λοιπόν, ποιους στόχους υπηρετεί πραγματικά ο μηχανισμός που θα ανακοινώσει την Τρίτη η κυβέρνηση «μετά βαΐων και κλάδων». Τι είναι όμως αυτό το περίφημο «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα» και ποιοι θα το δικαιούνται; Για να γίνει κατανοητή η στρατηγική που υπηρετεί ο συγκεκριμένος μηχανισμός, πρέπει να δούμε το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα» όχι ως ένα ακόμα προνοιακό επίδομα, αλλά ως τη «γραμμή φτώχειας» που καθορίζει αυθαίρετα το κράτος, πάνω από την οποία η λαϊκή οικογένεια ή μεμονωμένα άτομα δε θα δικαιούνται καμία κρατική αρωγή.
Με τον τρόπο αυτό, συρρικνώνει στο ελάχιστο την προνοιακή στήριξη για τα πιο φτωχά και ευάλωτα τμήματα του πληθυσμού. Η κυβέρνηση, ακολουθώντας τη μεθοδολογία της ΕΕ, ορίζει αυτή τη γραμμή της φτώχειας στα 4.800 ευρώ ετησίως για μια τετραμελή οικογένεια με δυο ανήλικα παιδιά. Ισχυρίζεται, δηλαδή, ότι μια τέτοια οικογένεια μπορεί να επιβιώνει με 13,1 ευρώ τη μέρα, ή με 400 ευρώ το μήνα. Αυτή τη χαμοζωή «εγγυάται» το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα». Για το μεμονωμένο άτομο, η «γραμμή φτώχειας» κάτω από την οποία θα παρέχεται προνοιακή στήριξη είναι τα μισά, δηλαδή τα 2.400 ευρώ το χρόνο.
Εάν το πραγματικό ετήσιο εισόδημα της τετραμελούς οικογένειας είναι μηδενικό, τότε το κράτος θα τους δίνει μέσω του μηχανισμού του «ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος» το σύνολο των 4.800 ευρώ. Εάν, όμως, το πραγματικό εισόδημά τους (από μισθούς, επιδόματα - ανεργίας κ.ά. - ή άλλους λόγους) είναι, για παράδειγμα, 3.800 ευρώ, τότε το κράτος θα τους καταβάλλει 1.000 ευρώ το χρόνο, για να συμπληρώσουν τα 4.800 ευρώ.
Αλλο παράδειγμα: Αν σε μια οικογένεια είναι και οι δύο γονείς άνεργοι και παίρνουν και οι δύο το επίδομα ανεργίας (συνολικό εισόδημα το μήνα 762 ευρώ), αυτοί δε θα δικαιούνται ούτε ευρώ από την εισοδηματική ενίσχυση που προβλέπει το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα». Αν το επίδομα ανεργίας το παίρνει μόνο ένας, δηλαδή 361 ευρώ το μήνα, θα λαμβάνει πρόσθετα μόλις 39 ευρώ το μήνα!

Δικλίδες αποκλεισμών

Μάλιστα, προβλέπονται και εισοδηματικά - περιουσιακά κριτήρια για να δικαιούται κάποιος ακόμα και αυτά τα ψίχουλα. Σύμφωνα με τη σχετική υπουργική απόφαση, στο πραγματικό εισόδημα για την ένταξη στο μηχανισμό, θα υπολογίζεται η αντικειμενική αξία των ακινήτων της οικογένειας. Για παράδειγμα, αν ένα ζευγάρι ανέργων μένει σε σπίτι που η αντικειμενική του αξία ξεπερνά τις 200.000 ευρώ, ακόμα και αν δεν έχει ούτε ένα ευρώ εισόδημα για να ζήσει η οικογένεια, θα αποκλείεται από το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα».
Είναι φανερό ότι η εισαγωγή περιουσιακών κριτηρίων έχει στόχο να περιορίσει το εύρος των πραγματικά φτωχών οικογενειών που δικαιούνται το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα». Επίσης, στην περίπτωση που κάποια οικογένεια έχει κάποια χρήματα στην τράπεζα για ώρα ανάγκης, πάλι θα εξαιρείται από το επίδομα. Σύμφωνα με την υπουργική απόφαση, το ποσό αυτό καθορίζεται στο διπλάσιο του ετήσιου «ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος». Δηλαδή, αποκλείεται από το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα» η τετραμελής οικογένεια που έχει στην τράπεζα το ποσό των 9.600 ευρώ!

Υποχρεωτική αποδοχή της «ευέλικτης» εργασίας

Αναπόσπαστο μέρος του μηχανισμού αποτελεί η υποχρεωτική ένταξη του δικαιούχου σε σχέδιο επανένταξης στην αγορά εργασίας. Αυτό ανοίγει το δρόμο, ώστε τα ψίχουλα που θα δίνονται μέσω του μηχανισμού, να τα δικαιούται κάποιος μόνο το διάστημα που «τρέχει» κάποιο σχετικό πρόγραμμα. Ακόμα, μπορεί να χάνει το επίδομα, αν ο αρμόδιος φορέας τού προτείνει μια δουλειά με οποιουσδήποτε όρους και αυτός αρνηθεί.
Η Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) για το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα» (ΕΕΕ) επιβεβαιώνει ρητά τα παραπάνω. Οπως γράφει, «οι δικαιούχοι προωθούνται σε δράσεις που στοχεύουν στην ένταξη ή επανένταξή τους στην αγορά εργασίας, μέσω προγραμμάτων που υλοποιούνται, μεταξύ άλλων, από τον ΟΑΕΔ, το ΕΙΕΑΔ, τη Γενική Γραμματεία Διαχείρισης Κοινοτικών και Αλλων Πόρων κ.ά.». Οπως, όμως, αναφέρει η ΚΥΑ, «η καταβολή της εισοδηματικής ενίσχυσης του προγράμματος "ΕΕΕ" αναστέλλεται (...) εάν ο δικαιούχος αρνηθεί να απασχοληθεί σε συγκεκριμένη θέση εργασίας που του προτείνει ο ΟΑΕΔ».
Δηλαδή, αν ο άνεργος αρνηθεί να εργαστεί σε οποιαδήποτε δουλειά, με οποιουσδήποτε όρους, που θα του αποφέρει εισόδημα πάνω από τα όρια του «ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος», θα χάνει και την εισοδηματική ενίσχυση, που ούτως ή άλλως ισοδυναμεί με ψίχουλα.
Η κυβέρνηση βέβαια δεν πρωτοτυπεί. Σύμφωνα με έρευνα του ΙΝΕ ΓΣΕΕ το Δεκέμβρη του 2010, «όλα σχεδόν τα ευρωπαϊκά προγράμματα ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος συνδέονται με την κοινωνική ή επαγγελματική συμμετοχή του δικαιούχου. Ακόμα και παλαιότερα, μέτρα που θεσπίστηκαν τη μεταπολεμική περίοδο με διαφορετική αντίληψη έχουν τώρα τροποποιηθεί προς αυτήν την κατεύθυνση (...) Στο Ηνωμένο Βασίλειο, σύμφωνα με τον Busilacchi (2008, p. 6), οι δικαιούχοι του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος είναι υποχρεωμένοι να συμμετέχουν σε εξατομικευμένες συνεδριάσεις με εργασιακούς συμβούλους ή "μέντορες", προκειμένου να βρουν δουλειά».
Επίσης, σύμφωνα με δημοσίευμα της «Καθημερινής» τον Οκτώβρη του 2013, «στις περισσότερες χώρες της ΕΕ οι δικαιούχοι (σ.σ. του "ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος") είθισται να υπογράφουν ένα "συμβόλαιο δραστηριοποίησης". Ως βασική απαίτηση προβάλλει η διαθεσιμότητα για εργασία. Οι δικαιούχοι πρέπει να είναι διαθέσιμοι για εργασία, εξαιρουμένων όσων πάσχουν από σοβαρές ασθένειες ή αναπηρίες καθώς και όσοι έχουν αναλάβει τη φροντίδα μικρών παιδιών ή ανήμπορων ενηλίκων. Επίσης, παραπέμπονται κατά προτεραιότητα για συμμετοχή σε "κοινωνικά χρήσιμες" εργασίες, εθελοντική απασχόληση, επιδοτούμενες θέσεις».

ΔΗΜΟΣ ΠΑΤΡΑΣ-συνέχεια

ΔΗΜΟΣ ΠΑΤΡΑΣ

Κατάργηση τροφείων σε οικογένειες με χαμηλό εισόδημα

Στην κατάργηση των τροφείων στους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς για τις οικογένειες που έχουν καθαρό εισόδημα μέχρι 25.000 ευρώ, προχώρησε ο δήμος Πάτρας. Παράλληλα, δεσμεύεται να συνεχίσει τη διεκδίκηση για έκτακτη κρατική επιχορήγηση, ώστε να καλυφθούν όλες οι ανάγκες σε Προσχολική Αγωγή.
Με σχετική δήλωσή του, ο δήμαρχος Πάτρας, Κώστας Πελετίδης, υπογραμμίζει: «Το πρόβλημα της κάλυψης των αναγκών στην Προσχολική Αγωγή, εξακολουθεί να είναι οξυμένο και στην πόλη μας. Οι πανηγυρισμοί της κυβέρνησης με τη συναίνεση της ΚΕΔΕ, για την επιπλέον εξασφάλιση χρηματοδότησης μέσω ΕΣΠΑ, για τη φιλοξενία παιδιών στους Βρεφονηπιακούς Σταθμούς δεν αλλάζει την κατάσταση.
Και στην Πάτρα, εκατοντάδες παιδιά λαϊκών οικογενειών μένουν εκτός Παιδικών Σταθμών. Συγκεκριμένα, από περίπου 2.000 αιτήσεις, ικανοποιήθηκαν μέχρι τώρα οι 1.063. Η Δημοτική Αρχή από τις πρώτες μέρες, έχοντας συνειδητοποιήσει ότι είναι σοβαρό το πρόβλημα για τα νέα ζευγάρια, αλλά και για τα ίδια τα παιδιά να μένουν έξω από την Προσχολική Αγωγή, εξάντλησε ό,τι περιθώριο είχε, ώστε να φιλοξενηθούν όσο το δυνατόν περισσότερα. Προσπαθούμε να λύσουμε όσα προβλήματα υπήρχαν σε επίπεδο υποδομών, ώστε να φιλοξενηθούν άλλα 120, διαδικασία που ολοκληρώνεται τις επόμενες μέρες και θα δώσει μια μικρή ανάσα στις οικογένειες.
Σ' αυτήν, λοιπόν, τη λογική και την κατεύθυνση να ελαφρύνουμε τη λαϊκή οικογένεια που σηκώνει αποκλειστικά τα βάρη της καπιταλιστικής κρίσης, της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Ενωσης, προχωράμε στην κατάργηση των τροφείων για την περίοδο 2014-2015, για τις οικογένειες που έχουν καθαρό εισόδημα μέχρι 25.000 ευρώ.
Τονίζουμε ότι αυτό δεν συνιστά συνολική λύση του προβλήματος, γι' αυτό και θα συνεχίσουμε ως Δημοτική Αρχή να απαιτούμε από την κυβέρνηση, να δώσει τώρα έκτακτη κρατική επιχορήγηση, για να αντιμετωπιστεί η σημερινή κατάσταση και να καλυφθούν όλες οι ανάγκες. Με τους γονείς και το σύνολο του Πατραϊκού λαού, διεκδικούμε τα αυτονόητα:
-- Να μονιμοποιηθούν όλοι οι συμβασιούχοι, να μη γίνει καμία απόλυση.
-- Οι εργαζόμενοι και στον τομέα της Προσχολικής Αγωγής να έχουν μόνιμη σταθερή δουλειά με δικαιώματα.
-- Διεκδικούμε σταθερή χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό, ώστε να διασφαλιστεί το δικαίωμα όλων των παιδιών στην Προσχολική Αγωγή, για αποκλειστικά δωρεάν σύγχρονους και ασφαλείς παιδικούς σταθμούς, με κτιριακή επάρκεια και υποδομή, με δωρεάν σίτιση χωρίς τροφεία και μόνιμο εξειδικευμένο προσωπικό.
Οι λαϊκές οικογένειες, τα νέα ζευγάρια, οι εργαζόμενοι στους παιδικούς σταθμούς χρειάζεται να εντείνουν τους αγώνες τους ενάντια σ' αυτήν την αντιλαϊκή πολιτική.
Αν για την κυβέρνηση τα παιδιά μας είναι κόστος, για μας είναι ό,τι πιο πολύτιμο έχουμε».

Πρόταση νόμου για την επαναφορά του κατώτερου μισθού και την κατάργηση αντεργατικών διατάξεων

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ

Πρόταση νόμου για την επαναφορά του κατώτερου μισθού και την κατάργηση αντεργατικών διατάξεων

Από κινητοποίηση του ΠΑΜΕ για τις Συλλογικές Συμβάσεις

Ολοκληρωμένη πρόταση νόμου για την «επαναφορά κατώτερου μισθού, ρυθμίσεις για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και κατάργηση αντεργατικών διατάξεων» κατέθεσε, χτες, στη Βουλή η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ.
Επισημαίνοντας ότι τα αντεργατικά μέτρα των προηγούμενων χρόνων δεν είναι προσωρινά, αλλά εντάσσονται σε έναν κεντρικό σχεδιασμό του κεφαλαίου που στόχο έχει τη μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης και την κατάργηση βασικών εργατικών, λαϊκών δικαιωμάτων, η πρόταση νόμου που κατατέθηκε υπογραμμίζει ότι κριτήριο για το ΚΚΕ είναι οι σύγχρονες λαϊκές ανάγκες και όχι τα όρια της πείνας, ο «ρεαλισμός» των ορίων αντοχής της οικονομίας που προσαρμόζει τις απαιτήσεις των εργαζομένων στις ανάγκες του κεφαλαίου. Είναι επιτακτικά αναγκαία, τονίζεται, η ένταση της λαϊκής πάλης για την κατάργηση των αντιλαϊκών μέτρων και την ανατροπή της πολιτικής που εξαθλιώνει το λαό. Η άμεση αποκατάσταση των εισοδημάτων στην προ κρίσης κατάσταση και η κάλυψη των απωλειών αποτελούν επείγον μέτρο ανακούφισης της εργατικής - λαϊκής οικογένειας.
Ο «Ρ» δημοσιεύει ολόκληρη την Αιτιολογική Εκθεση και τα άρθρα της πρότασης νόμου που κατέθεσε το ΚΚΕ.

***

Η Αιτιολογική Εκθεση

«Τα μέτρα των τελευταίων ετών που επηρέασαν άμεσα και έμμεσα και τους μισθούς, το λαϊκό εισόδημα, επιδείνωσαν δραματικά την κατάσταση της εργατικής - λαϊκής οικογένειας. Είναι μέτρα που στηρίζουν τον κεντρικό πυρήνα της στρατηγικής της ΕΕ, ώστε να φορτωθούν τα βάρη της καπιταλιστικής κρίσης στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα.
Τα πρόσφατα στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας είναι αμείλικτα καθώς αποτυπώνουν την επιδείνωση στη ζωή της εργατικής οικογένειας. Πάνω από το 1/3 του πληθυσμού επιβιώνει με εισόδημα κάτω από το όριο της φτώχειας. Το 30% των μισθωτών παίρνει μισθό κάτω από τα 600 ευρώ μεικτά. Την ίδια στιγμή, το 60% των εργαζομένων έχει μισθούς κάτω των 1.100 ευρώ μεικτά. Οι πιο χαμηλοί μισθοί κυριαρχούν στις νεότερες ηλικίες. Ενας στους τέσσερις μισθωτούς εργάζεται με μερική απασχόληση. Παράλληλα καλπάζει η ανασφάλιστη "μαύρη" εργασία, η οποία φτάνει στο 36% πανελλαδικά.
Η νομοθετική ρύθμιση μείωσης του κατώτατου μισθού, οι επιχειρησιακές συμβάσεις, οι ατομικές συμβάσεις και οι συμβάσεις που υπογράφτηκαν από ενώσεις προσώπων, το χτύπημα των κλαδικών συμβάσεων, η ευελιξία στις εργασιακές σχέσεις και τα κακοπληρωμένα προγράμματα, η άγρια φορολογία προώθησαν μια άνευ προηγουμένου άγρια λεηλασία στους μισθούς και το εργατικό εισόδημα.

Με τους νόμους του 2010 και τους άλλους που ακολούθησαν δόθηκε η δυνατότητα, με επιχειρησιακές ΣΣΕ, να ανατρέπονται εργασιακές σχέσεις και να επιβάλλεται μερική απασχόληση, εκ περιτροπής εργασία, κ.ά., παρακάμπτοντας αυτά που προβλέπει η κλαδική ΣΣΕ, αλλά και τα όρια που προβλέπουν οι νόμοι για τις εργασιακές σχέσεις, ισχυροποιώντας τη δυνατότητα της εργοδοσίας να απασχολεί όσο θέλει, όποτε θέλει τους εργαζόμενους με μειωμένες αμοιβές.

Δόθηκε η δυνατότητα οι επιχειρησιακές ΣΣΕ να αποκλίνουν από τις κλαδικές ΣΣΕ προς τα κάτω μέχρι το επίπεδο της ΕΓΣΣΕ. Περιορίστηκε η δυνατότητα του ΟΜΕΔ να επικυρώνει αυξήσεις στους μισθούς, αφού πρέπει να παίρνεται υπόψη η "προστασία της ανταγωνιστικότητας" των επιχειρήσεων. Διευκολύνθηκε η δημιουργία των Ενώσεων Προσώπων, που στην ολότητά τους λειτουργούν σαν όργανα της εργοδοσίας εντός των επιχειρήσεων ώστε να διαλύουν εργασιακές σχέσεις και να μειώνουν τους μισθούς. Επίσης, δόθηκε η δυνατότητα στους επιχειρηματίες που δεν είναι μέλη εργοδοτικών οργανώσεων να μην εφαρμόζουν την εκάστοτε κλαδική ΣΣΕ που υπέγραψε η εργοδοτική οργάνωση του κλάδου, στον οποίο δραστηριοποιούνται.
Μειώθηκε η προσαύξηση της αμοιβής της υπερεργασίας για κάθε ώρα από 25% σε 20%. Μειώθηκε η προσαύξηση υπερωριακής αμοιβής για τις πρώτες 120 ώρες από 50% σε 40% και για τις υπόλοιπες 120 και πάνω από 75% σε 60%. Καταργήθηκαν η προσαύξηση του ωρομισθίου κατά 7,5% για τους μερικά εργαζόμενους που εργάζονται λιγότερες από 4 ώρες τη μέρα και η προσαύξηση του ωρομισθίου κατά 10% για όσους εργάζονται πάνω από 4 ώρες. Επεκτάθηκε η δοκιμαστική περίοδος των εργαζομένων από δύο μήνες σε δώδεκα, που σημαίνει ότι αν συμπληρωθούν δώδεκα μήνες εργασίας ενός νεοπροσλαμβανόμενου ο εργοδότης, επικαλούμενος τη δοκιμαστική περίοδο, μπορεί να προβεί σε απόλυσή του χωρίς προειδοποίηση και αποζημίωση απόλυσης.
Δόθηκε νέο ισχυρό χτύπημα στις κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις. Οι νόμοι που ψηφίστηκαν προβλέπουν ότι μετά τους τρεις μήνες από τη λήξη τους, εφόσον δεν υπογραφεί νέα κλαδική ΣΣΕ, θα διατηρούνται τυπικά ο βασικός κλαδικός μισθός, οι μισθολογικές ωριμάνσεις, το επίδομα τέκνου, σπουδών και το επίδομα επικίνδυνης εργασίας, εφόσον αυτά περιλαμβάνονταν στην παλιά Συλλογική Σύμβαση. Ολα τα υπόλοιπα επιδόματα που υπήρχαν πριν τη λήξη της Σύμβασης, πέραν των προαναφερόμενων, εφόσον δεν υπάρξει νέα ΣΣΕ, παύουν να ισχύουν εφόσον το απαιτήσει ο εργοδότης. Επίσης, μετά τους 3 μήνες εφόσον δεν υπογραφεί νέα Συλλογική Σύμβαση οι εργοδότες μπορούν να προσλαμβάνουν με το μισθό της ΕΓΣΣΕ.
Δόθηκε η δυνατότητα στη μεγαλοεργοδοσία να παγώσει πάσης φύσεως αυτόματες αυξήσεις στους μισθούς, οι οποίες είναι απόρροια νόμων, ΣΣΕ, κανονιστικών πράξεων, διαιτητικών αποφάσεων. Σε αυτά περιλαμβάνονται τα επιδόματα τριετίας, πολυετίας, χρόνου εργασίας, κ.ά., μέχρι η ανεργία να κατέβει κάτω από το όριο του 10%.
Τα βασικότερα επιδόματα που χορηγεί ο ΟΑΕΔ, όπως, π.χ., το επίδομα ανεργίας, μειώθηκαν κατά 22%, εξαιτίας της σύνδεσής τους με το κατώτερο ημερομίσθιο του ανειδίκευτου εργάτη. Παράλληλα, άλλα επιδόματα που ενίσχυαν το λαϊκό εισόδημα, όπως, π.χ., το οικογενειακό επίδομα που χορηγούσε ο ΟΑΕΔ, από το 2015 καταργούνται ολοσχερώς.

Το ΚΚΕ κρίνει τα μέτρα και τους σχετικούς νόμους με κριτήριο τα εργατικά - λαϊκά συμφέροντα. Με αυτό το κριτήριο τονίζει ότι υπηρετούν τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, των τραπεζιτών, των βιομηχάνων, των εφοπλιστών και των άλλων τμημάτων της πλουτοκρατίας, είναι εργαλείο για τη μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης, την κατάργηση βασικών εργατικών, λαϊκών δικαιωμάτων και έχουν οδηγήσει στην πτώχευση του λαού.

Τα μέτρα αυτά δεν είναι προσωρινά. Εντάσσονται σε κεντρικό σχεδιασμό που στόχο έχει τη βαθμιαία μείωση του μέσου μισθού, σε συνθήκες κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων. Η μείωση του κατώτερου μισθού έσπρωξε προς τα κάτω μια σειρά κλαδικούς μισθούς. Η επιχείρηση εξίσωσης των μισθών σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα στα κατώτερα όρια των 586 ευρώ αποδεικνύει τη στόχευση αυτή. Ολα τα μέτρα, και ειδικά αυτά που αφορούν μισθούς κι εργασιακές σχέσεις, προβλέπεται ότι θα αναθεωρούνται με πρόσθετες νομοθετικές παρεμβάσεις, για να πετυχαίνει ο στόχος της κυβέρνησης και του κεφαλαίου που είναι η βαθύτερη εκμετάλλευση της εργατικής τάξης.
Κριτήριο για εμάς είναι οι σύγχρονες λαϊκές ανάγκες και όχι τα όρια της πείνας, ο "ρεαλισμός" των ορίων αντοχής της οικονομίας, που προσαρμόζει τις απαιτήσεις των εργαζομένων στις ανάγκες του κεφαλαίου. Η κατάσταση που αντιμετωπίζουν σήμερα οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα και η νεολαία με τη δραματική μείωση μισθών και συντάξεων, τα υψηλά ποσοστά ανεργίας και την κατάργηση βασικών εργασιακών, ασφαλιστικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, καθιστά επιτακτικά αναγκαία την ένταση της λαϊκής πάλης για την κατάργηση των αντιλαϊκών μέτρων και την ανατροπή της πολιτικής που εξαθλιώνει το λαό.
Η άμεση αποκατάσταση των εισοδημάτων στην προ κρίσης κατάσταση και η κάλυψη των απωλειών αποτελούν επείγον μέτρο ανακούφισης της εργατικής - λαϊκής οικογένειας. Αυτό σημαίνει επαναφορά της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, που καλύπτει σήμερα περίπου 300.000 εργαζόμενους, στα 751 ευρώ ως βάση για νέες διαπραγματεύσεις και νέες αυξήσεις.
Σε αυτήν την κατεύθυνση δεν πρέπει να υπάρχει εργαζόμενος που να αμείβεται με λιγότερα από 751 ευρώ. Δηλαδή, να μπει οριστικό τέλος στην πανσπερμία των εργασιακών σχέσεων, στη μερική απασχόληση, στις συμβάσεις ορισμένου χρόνου, στα κακοπληρωμένα προγράμματα απασχόλησης, που κατεβάζουν τους μισθούς σε άθλια επίπεδα, στα 200 και 300 ευρώ.
Δεν αρκεί μόνο η αποκατάσταση των απωλειών στην ΕΓΣΕΕ. Ταυτόχρονα πρέπει να καταργηθούν οι νόμοι που προκάλεσαν μεγάλες μειώσεις στις Κλαδικές Συμβάσεις.
Οι Κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις, που καλύπτουν τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων, να επανέλθουν στα κατώτερα επίπεδα του 2009. Με αυτό το όριο ως βάση, να καταργηθούν οι νομοθετικές δεσμεύσεις και να υπάρξουν ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις.

Η πρόταση νόμου που καταθέτει το ΚΚΕ στη Βουλή και η προσπάθεια που θα καταβάλει να γίνει αυτή κτήμα του εργατικού - λαϊκού κινήματος και των συνδικαλιστικών οργανώσεων, είναι μια συμβολή στην πάλη για τα λαϊκά συμφέροντα.

Ταυτόχρονα με την ανάγκη κατάργησης νόμων και διατάξεων που προκάλεσαν ισχυρά πλήγματα στους μισθούς και το λαϊκό εισόδημα, το ΚΚΕ υποστηρίζει πλαίσιο με σημαντικούς στόχους πάλης:

• Υπογραφή Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και Κλαδικών Συμβάσεων με το πλαίσιο του ταξικού κινήματος, με επαναφορά του κατώτερου μισθού στα 751 ευρώ για όλους, χωρίς διακρίσεις με βάση την ηλικία, ως έναρξη για συζήτηση και διαπραγμάτευση για αυξήσεις.
• Κατώτερο μεροκάματο στα 33,57 ευρώ.
• Αμεση υπογραφή και επαναφορά όλων των Κλαδικών Συμβάσεων στα επίπεδα του 2009.
• Να καταργηθεί ο άθλιος διαχωρισμός των εργαζομένων με βάση την ηλικία.
• Καθολική ισχύς και υποχρεωτικότητα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.
• Εφαρμογή της μετενέργειας μέχρι την υπογραφή νέας ΣΣΕ, χωρίς κανένα χρονικό περιορισμό.
• Κατάργηση της δυνατότητας που καθιερώθηκε για υπογραφή επιχειρησιακών συμβάσεων με μισθούς χαμηλότερους από τις Κλαδικές Συμβάσεις.
• Κατάργηση όλων των ρυθμίσεων που προβλέπουν την αύξηση του ορίου απολύσεων καθώς και τη μείωση των αποζημιώσεων.
• Κατάργηση των νόμων που αφορούν στον ΟΜΕΔ και στις ενώσεις προσώπων.
• Επαναφορά των οικογενειακών και των κλαδικών και άλλων επιδομάτων που καταργήθηκαν.
• Κατάργηση των Προεδρικών Διαταγμάτων που ισοπέδωσαν τις αποζημιώσεις.
• Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Κατοχύρωση του 35ωρου, 7ωρου, 5ήμερου και διασφάλιση της κυριακάτικης αργίας.
• Κατάργηση όλων των ελαστικών μορφών απασχόλησης και κάθε μορφής ανασφάλιστης εργασίας.
• Πρακτική άσκηση των σπουδαστών με πλήρεις αποδοχές και εργασιακά, ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα.
• Εξι ώρες δουλειάς για τα βαριά και ανθυγιεινά επαγγέλματα, για σπουδαστές και φοιτητές που αναγκάζονται να δουλεύουν».

Η κατ' άρθρο αιτιολόγηση

Με το άρθρο 1 επαναφέρεται ο κατώτατος μισθός στα 751 ευρώ για όλους τους εργαζόμενους, ανεξαρτήτως ηλικίας, επομένως και για τους εργαζόμενους από 18 έως 25 ετών, ως βάση για την υπογραφή νέας Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με ουσιαστικές αυξήσεις. Επίσης, καταργείται η απαράδεκτη κυβερνητική παρέμβαση με την ΠΥΣ 6/2012, με την οποία μειώθηκαν ο κατώτατος μισθός και το κατώτατο ημερομίσθιο κατά 22% και για τα νέα παιδιά από 18 έως 25 ετών κατά 32%, όπως και η διάταξη για νομοθετική ρύθμιση του κατώτατου μισθού, που θα ρίξει ακόμα πιο κάτω τα κατώτατα μεροκάματα.
Με το άρθρο 2 αποκλείεται η απαράδεκτη ρύθμιση του άρθρου 37 του ν. 4024/2011, που επέτρεπε την κατάρτιση επιχειρησιακής σύμβασης, όταν δεν υπάρχει συνδικαλιστική οργάνωση στην επιχείρηση, από ένωση προσώπων που συστήνεται από μέρος του συνολικού αριθμού των εργαζομένων.
Με το άρθρο 3 καθορίζεται ότι οι Εθνικές Γενικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας περιέχουν όλους τους ελάχιστους, μισθολογικούς και λοιπούς όρους εργασίας για τους εργαζόμενους όλης της χώρας, χωρίς νομοθετική ή άλλη κρατική - κυβερνητική παρέμβαση. Καταργείται επίσης η απαράδεκτη ρύθμιση του άρθρου 37 του ν. 4024/2011, με την οποία θεσπίστηκε η υπεροχή των επιχειρησιακών συμβάσεων έναντι των κλαδικών. Επίσης, ορίζεται ότι οι κλαδικές και λοιπές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας μπορεί να περιέχουν μόνο ευνοϊκότερους όρους από την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.
Με το άρθρο 4 προβλέπεται ότι οι Συλλογικές Συμβάσεις κάθε επιπέδου έχουν γενική ισχύ και δεσμεύουν τους εργοδότες σε κάθε επίπεδο όπου ισχύει η αντίστοιχη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, ανεξάρτητα αν αυτοί είναι μέλη ή όχι των συνδικαλιστικών οργανώσεων των εργοδοτών που υπέγραψαν την κάθε Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.
Με το άρθρο 5 προβλέπεται η μετενέργεια των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, χωρίς χρονικούς περιορισμούς.
Με το άρθρο 6 επαναφέρεται το δικαίωμα της μονομερούς προσφυγής των εργαζομένων στη Διαιτησία, για τη ρύθμιση του συνόλου των όρων Συλλογικής Σύμβασης.
Με το άρθρο 7 επανέρχονται σε ισχύ κανονιστικές ρυθμίσεις Συλλογικών (ιδίως κλαδικών) Συμβάσεων Εργασίας που αφορούσαν, μεταξύ άλλων, την καθιέρωση διαφόρων επιδομάτων, ρυθμίσεις που σε μεγάλο βαθμό καταργήθηκαν, όπως και οι αντίστοιχες Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (σταδιακά), από την ΠΥΣ υπ' αριθμ. 6/2012.
Με το άρθρο 8 επαναφέρεται η 13η και 14η σύνταξη για τους συνταξιούχους όλων των ασφαλιστικών ταμείων.
Με το άρθρο 9 επαναφέρεται ο 13ος και 14ος μισθός στο δημόσιο τομέα.
Με το άρθρο 10 θεσμοθετείται η κατάργηση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων (όπως της μερικής απασχόλησης, αλλά και της εκ περιτροπής εργασίας και της διευθέτησης του χρόνου εργασίας, όπως και του θεσμού του δανεισμού των εργαζομένων), έτσι ώστε να έχει κάποιο ουσιαστικό αντίκρισμα για το σύνολο των εργαζομένων η επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ.
Με το άρθρο 11 ορίζεται ότι καταργείται όλο το αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο που αφορά τη μείωση του κατώτατου μισθού, τη νομοθετική ρύθμιση του κατώτατου μισθού, την ουσιαστική κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, την αφαίρεση του 13ου και 14ου μισθού και της 13ης και 14ης σύνταξης και την καθιέρωση και γιγάντωση των ελαστικών σχέσεων εργασίας.
Με το άρθρο 12 καθορίζεται η έναρξη ισχύος της πρότασης νόμου.

Ανυπακοή στην πράξη Νο2

Πετρούπολη: Ψήφισμα εναντίον του Ν. 4250/14 για τους ΙΔΑΧ από το Δημοτικό Συμβούλιο

Δημοσίευση: Παρ, 03/10/2014

 

Την αντίθεσή του στον Ν. 4250/14 για τους ΙΔΑΧ εκφράζει με ψήφισμά του το Δημοτικό Συμβούλιο Πετρούπολης.
Στο ψήφισμά του επισημαίνει: «Με τον έλεγχο των συμβάσεων αορίστου χρόνου των εργαζομένων στο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα, η συγκυβέρνηση (ΝΔ - ΠΑΣΟΚ) αποκαλύπτει τη σκοπιμότητά της για νέες χιλιάδες απολύσεις.
Θέλει να ξεφορτωθεί εργαζομένους με συγκροτημένα, πλήρη δικαιώματα και να ανοίξει το δρόμο ακόμα παραπέρα, σε επιχειρηματικούς ομίλους, σε τομείς-φιλέτα του Δημοσίου και των ΟΤΑ.
Ψεύδεται η κυβέρνηση όταν λέει ότι με αυτόν τον τρόπο θέλει να αντιμετωπίσει όσους κατέθεσαν πλαστά δικαιολογητικά.
Δεν δικαιολογούμε πλαστά δικαιολογητικά, αλλά και δεν γινόμαστε τιμητές της “νομιμότητας της αξιοκρατίας και της διαφάνειας” της συγκυβέρνησης, που έχει κάνει κουρελόχαρτο το δικαίωμα στη δουλειά και τα εργασιακά δικαιώματα. Ο εντοπισμός των πλαστών πτυχίων είναι άλλη διαδικασία, που γίνεται και οφείλει να γίνεται από τις Διευθύνσεις Διοικητικών Υπηρεσιών. Διαδικασία που ξεκίνησε ήδη και στο Δήμο Πετρούπολης και ο κ. Μητσοτάκης δεν έχει καμία σχέση. Η κυβέρνηση εμπλέκει τις δύο διαδικασίες με προφανείς σκοπούς.
Συγκυβέρνηση, Ευρωπαϊκή Ένωση, τρόικα κρύβουν σκόπιμα ότι είναι αυτοί που εκμεταλλεύτηκαν βάναυσα τους εργαζόμενους συμβασιούχους με ομηρικές σχέσεις εργασίας και τώρα μιλάνε για νόμιμες διαδικασίες και αξιοκρατία στις απολύσεις.
Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Πετρούπολης αποφασίζει κανένας φάκελος εργαζόμενου να μη δοθεί με οποιοδήποτε τρόπο και να μην αποσταλεί, ώστε να διευκολυνθεί ο στόχος της κυβέρνησης για απολύσεις.
Σε κάθε περίπτωση, είμαστε αντίθετοι και αντιπαλεύουμε το Ν.4250/14 και στηρίζουμε τους αγώνες των εργαζομένων για την κατάργησή του.
Καταδικάζουμε τη δίωξη κατά των πέντε (5) δημάρχων που αντιτάχθηκαν στην εφαρμογή του παραπάνω νόμου».

Για τη συνάντηση της Γενεύης και την ομιλία του Γ. Βρούτση

Το ΠΑΜΕ καλεί τα συνδικάτα «επί ποδός πολέμου»

Σε ανακοίνωσή του για τη συνάντηση της Γενεύης και την ομιλία του Γ. Βρούτση, το ΠΑΜΕ σημειώνει: «Κάτω τα ξερά σας από τη συνδικαλιστική δράση και τα συνδικάτα! Την κουλτούρα συναινέσεων που επικαλείται ο υπουργός Εργασίας, να την ψάξει στους πρόθυμους της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ, που όλα τα προηγούμενα χρόνια είχαν πιάσει στασίδι στα τραπέζια των "κοινωνικών διαλόγων" και στο Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας, για να σφαγιάζουν από κοινού τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
Οι νέες κοινωνικές συμφωνίες, με ισορροπημένους συμβιβασμούς και τολμηρές υπερβάσεις, που αναφέρει ο υπουργός Εργασίας, σημαίνουν "ταξική συνεργασία" και νέα μέτρα. Σημαίνουν απροκάλυπτη παρέμβαση στην εσωτερική ζωή των συνδικαλιστικών οργανώσεων, με φανερή την προσπάθεια για τροποποίηση σε αντιδραστική κατεύθυνση του συνδικαλιστικού νόμου.
Ούτε να το σκέφτεστε! Οι σχεδιασμοί της κυβέρνησης και της μεγαλοεργοδοσίας αφορούν όλους τους εργαζόμενους. Αφορούν τα μέλη των σωματείων αλλά και το ανοργάνωτο τμήμα των εργαζομένων. Στοχεύουν στην επιβολή σιγής νεκροταφείου παντού. Επιδιώκουν να δέσουν χειροπόδαρα την εργατική τάξη, να βάλουν εμπόδια και περιορισμούς στην άσκηση του απεργιακού δικαιώματος, στους αγώνες, στις διεκδικήσεις, στην αντίσταση στους τόπους δουλειάς και στους κλάδους!
Τώρα χρειάζεται οργάνωση και απάντηση! Καλούμε όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις να βρίσκονται επί ποδός πολέμου!».
Νωρίτερα χτες, σε άλλη ανακοίνωση, το ΠΑΜΕ σημείωνε: «Το παζάρι που έχει στηθεί αυτές τις μέρες στη Γενεύη με τη συμμετοχή των "κοινωνικών εταίρων" και βεβαίως των προθύμων της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ με πραμάτεια τις συνδικαλιστικές ελευθερίες, το δικαίωμα στην απεργία, το Ασφαλιστικό και τις ομαδικές απολύσεις, πρέπει να απασχολήσει κάθε συνδικαλιστική οργάνωση και κάθε εργαζόμενο.
Προειδοποιούμε την κυβέρνηση και τις εργοδοτικές οργανώσεις πως κάθε παρέμβαση για αλλαγή του εργασιακού νόμου προς το αντιδραστικότερο, για αλλαγές στα κοινωνικο-ασφαλιστικά δικαιώματα και την απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, είναι αφετηρία σκληρών συγκρούσεων. Να μην τολμήσουν!».

2ΜΗΝΟ ΔΡΑΣΗΣ-ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ

Το Σάββατο 4 Οκτώβρη οι συγκεντρώσεις για τους ανέργους σε Αθήνα και άλλες πόλεις

• Σήμερα, κινητοποιήσεις και Γενικές Συνελεύσεις των εργαζομένων στους ΟΤΑ.
• Αύριο, 1η Οκτώβρη, οι αυτοαπασχολούμενοι και μικροί ΕΒΕ, που τους πνίγουν τα χρέη, κόντρα στις απειλές για κατασχέσεις και πλειστηριασμούς, με συγκεντρώσεις έξω από το ΚΕΑΟ και τις κατά τόπους εφορίες.
• Πέμπτη 2 Οκτώβρη, οι συνταξιούχοι σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και άλλες μεγάλες πόλεις δίνουν και πάλι το «παρών» με συγκεντρώσεις, διεκδικώντας το δικαίωμα σε αξιοπρεπή ζωή, στην Υγεία και τη φροντίδα που τους τα στερεί η αντιασφαλιστική πολιτική.
• Κινητοποιήσεις αγροτών και κτηνοτρόφων σε διάφορες περιοχές της χώρας

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ 1ης ΝΟΕΜΒΡΗ

Τι σημαίνει έμπρακτα ''ανυπακοή''

ΔΗΜΟΣ ΠΑΤΡΑΣ

Κανένα στοιχείο εργαζομένου δε θα δοθεί

Σαφή απόφαση ότι ο δήμος Πάτρας δε θα διευκολύνει το στόχο της κυβέρνησης για απολύσεις και ως εκ τούτου δε θα στείλει κανένα στοιχείο και φάκελο εργαζομένου για έλεγχο, έλαβε χτες, κατά πλειοψηφία, το δημοτικό συμβούλιο της πόλης. Στη χτεσινή του συνεδρίαση με θέμα τον έλεγχο της μετατροπής συμβάσεων των υπαλλήλων του δήμου Πατρέων από ορισμένου σε αορίστου χρόνου, το σώμα ενέκρινε ψήφισμα στο οποίο γίνονται σαφή τα εξής:
«Με τον έλεγχο των συμβάσεων αορίστου χρόνου των εργαζομένων στο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα, η συγκυβέρνηση (ΝΔ - ΠΑΣΟΚ), αποκαλύπτει τη σκοπιμότητά της για νέες χιλιάδες απολύσεων.
Θέλει να ξεφορτωθεί εργαζομένους με συγκροτημένα, πλήρη δικαιώματα και να ανοίξει το δρόμο ακόμα παραπέρα, σε επιχειρηματικούς ομίλους, σε τομείς φιλέτα του Δημοσίου και των ΟΤΑ.
Ψεύδεται η κυβέρνηση όταν λέει ότι με αυτόν τον τρόπο θέλει να αντιμετωπίσει όσους κατέθεσαν πλαστά δικαιολογητικά.
Δε δικαιολογούμε πλαστά δικαιολογητικά, αλλά και δε γινόμαστε τιμητές της "νομιμότητας της αξιοκρατίας και της διαφάνειας" της συγκυβέρνησης, που έχει κάνει κουρελόχαρτο το δικαίωμα στη δουλειά και τα εργασιακά δικαιώματα. Ο εντοπισμός των πλαστών πτυχίων είναι άλλη διαδικασία, που γίνεται και οφείλει να γίνεται από τις Διευθύνσεις Διοικητικών Υπηρεσιών. Διαδικασία που ξεκίνησε ήδη και στο δήμο Πατρέων και ο κ. Μητσοτάκης δεν έχει καμία σχέση. Η κυβέρνηση εμπλέκει τις δύο διαδικασίες με προφανείς σκοπούς.
Κυβέρνηση, δήμαρχοι και περιφερειάρχες κρύβουν σκόπιμα ότι είναι αυτοί που εκμεταλλεύτηκαν βάναυσα τους εργαζόμενους συμβασιούχους με ομηρικές σχέσεις εργασίας και τώρα μιλάνε για νόμιμες διαδικασίες και αξιοκρατία στις απολύσεις.
Το δημοτικό συμβούλιο του δήμου Πατρέων αποφασίζει κανένα στοιχείο και φάκελος εργαζομένου να μη δοθεί με οποιονδήποτε τρόπο και να μην αποσταλεί, ώστε να διευκολυνθεί ο στόχος της κυβέρνησης για απολύσεις.
Σε κάθε περίπτωση, είμαστε αντίθετοι και αντιπαλεύουμε το Ν. 4250 / 14 και στηρίζουμε τους αγώνες των εργαζομένων για την κατάργησή του».

ΚΩΣΤΑΣ ΠΕΛΕΤΙΔΗΣ

Προωθούν τη βίαιη αλλαγή των εργασιακών σχέσεων

Δήλωση του δημάρχου Πάτρας

Ο δήμαρχος Πατρέων, Κ. Πελετίδης, απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων για την αποστολή στοιχείων στον εισαγγελέα, δήλωσε τα εξής:
«Η πρώτη απόφαση της Δημοτικής Αρχής, κατά την ανάληψη των καθηκόντων της, ήταν να δοθεί εντολή προς τις Γενικές Διευθύνσεις του Δήμου, να σταματήσει κάθε ενέργεια αποστολής στοιχείων.
Στόχος αυτής της απόφασης ήταν να προστατευθούν οι εργαζόμενοι από ένα προαναγγελθέν έγκλημα. Τις απολύσεις.
Η Δημοτική Αρχή της Πάτρας είναι σε πλήρη αντίθεση με τον αντιδραστικό νόμο 4250/2014 γιατί βάζει τις Υπηρεσίες και τους Οργανισμούς του Δήμου να λειτουργούν με μοναδικό κριτήριο το κέρδος, όπου θα έχουν πρόσβαση λίγοι και ανάλογα με τον οβολό τους. Γι' αυτό παλεύουμε να καταργηθεί ο αντιδραστικός νόμος 4250/2014, όπως αποφάσισε και το Δημοτικό μας Συμβούλιο.
Αυτό που επιδιώκει η περίφημη διαδικασία αξιολόγησης είναι η βίαιη αλλαγή των εργασιακών σχέσεων, με στόχο να καταργηθεί η σταθερή απασχόληση και να αντικατασταθεί με δίμηνες και 6μηνες συμβάσεις.
Η "Λαϊκή Συσπείρωση" δεν συμβιβάστηκε ποτέ με τα φαινόμενα που "άνθισαν" τις προηγούμενες δεκαετίες: Με τη ρουσφετολογία, τη ρεμούλα και την κοπάνα, γιατί όλα αυτά είχαν το σκοπό τους: Την ενσωμάτωση χιλιάδων ανθρώπων και τη φθορά των συνειδήσεών τους. Θεωρούμε απαράδεκτο να καταγγέλλουν τα φαινόμενα όψιμα σήμερα αυτοί που τα δημιούργησαν. Πρέπει να αποκρουστεί αποφασιστικά ο κοινωνικός αυτοματισμός και η διαίρεση των εργαζομένων».

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

 Εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, νέοι, γυναίκες διαδηλώνουμε και βροντοφωνάζουμε:

  “ ΔΕ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΑ ΨΙΧΟΥΛΑ”

ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 4 ΟΚΤΩΒΡΗ στην ΟΜΟΝΟΙΑ, 11 πμ

 Να απαιτήσουμε ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ:

 Επίδομα ανεργίας 600 ευρώ για όλους τους ανέργους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις για όλη τη διάρκεια της ανεργίας.

• Κανένας εργαζόμενος να μην εργάζεται με μισθούς κάτω από 751 ευρώ. Κανένας εργαζόμενος να μην εργάζεται ανασφάλιστος, χωρίς συλλογικές συμβάσεις. Να επανέλθουν οι κλαδικοί μισθοί στα επίπεδα του 2009.
• Να καλυφθούν άμεσα όλες οι ανάγκες των ασφαλιστικών ταμείων από το κράτος και τη μεγαλοεργοδοσία. Πλήρης κρατική εγγύηση όλων των συντάξεων και των παροχών. Κατώτερη σύνταξη στα 600 ευρώ.
• Κατάργηση όλων των αντεργατικών και αντιασφαλιστικών νόμων που επηρεάζουν τους μισθούς, τις εργασιακές σχέσεις, την Κοινωνική Ασφάλιση και τις συντάξεις.
• Να μπει φρένο στη φοροληστεία και στην αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος. Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, των χαρατσιών και των φόρων που πλήττουν μισθούς και συντάξεις.

 Δε θα αποδεχτούμε να ζούμε με τον εφιάλτη της ανεργίας!

 Δε θα δεχτούμε να ζούμε σαν σύγχρονοι σκλάβοι!

Να δώσουμε αποφασιστική απάντηση σε όσους σφαγιάζουν καθημερινά τις ζωές μας. Να νιώσουν την ανάσα μας, να αισθανθούν την πίεση μας. Εργοδοτικές οργανώσεις, υπουργεία, εφορίες, τράπεζες, καταστήματα ΟΑΕΔ και ασφαλιστικών φορέων, να ανεστανάξουν από την καθημερινή παρουσία μας. Να μην τους αφήσουμε σε χλωρό κλαρί.

 Δεν πάμε για να ανακόψουμε μόνο την επίθεση!

Πάμε και για να αποσπάσουμε, να κερδίσουμε. Από εμάς εξαρτάται!

 Να ετοιμαστούμε για μεγάλο αγώνα! Να ενώσουμε τις δυνάμεις μας με τους εργαζόμενους όλης της χώρας στο Πανελλαδικό συλλαλητήριο στην Αθήνα, την 1η Νοέμβρη, στο Σύνταγμα στις 12 μμ.

 Σεπτέμβρης 2014

ΔΙΑΠΑΛΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΙΓΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Αντιλαϊκή διελκυστίνδα στο έδαφος του κεφαλαίου

Με συρραφές από τα παλιά κιτάπια του κεφαλαίου συνεχίζονται η «συζήτηση», οι κόντρες και η διαπάλη γύρω από το μείγμα της πολιτικής, που κρίνεται ως κατάλληλο για τη διέξοδο από την καπιταλιστική κρίση, τη στήριξη της παραπαίουσας ανάκαμψης και των επιχειρηματικών κερδών. Η αντιπαράθεση εκδηλώνεται συγχρονισμένα τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στο πλαίσιο της Ευρωζώνης, όπου το τελευταίο διάστημα κλιμακώνονται μια σειρά από ρυθμίσεις, με στόχο την επιτάχυνση της κυκλοφορίας του χρήματος, την τόνωση της ρευστότητας στην αγορά. Σε πρώτο πλάνο προβάλλει η «ποσοτική χαλάρωση» της νομισματικής πολιτικής, μέσω των αλλεπάλληλων παρεμβάσεων από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ). Τα παραπάνω δε συνιστούν κάποια νέα «εφεύρεση», αντίθετα το άνοιγμα ή το κλείσιμο των κρουνών και οι αυξομειώσεις των επιτοκίων από την πλευρά των κεντρικών τραπεζών είναι φαινόμενο της καθημερινής λειτουργίας του χρηματοπιστωτικού συστήματος, μέσω του οποίου διοχετεύονται κεφάλαια σε κλάδους και τομείς της οικονομίας και της παραγωγής σε όφελος του κεφαλαίου. Σε κάθε περίπτωση, το κεντρικό ζητούμενο - και εξαιρετικά αβέβαιο - είναι η διοχέτευση των κεφαλαίων που λιμνάζουν σε νέες κερδοφόρες επενδύσεις, σε νέα επιχειρηματικά πλάνα που θα στέκονται ανταγωνιστικά απέναντι στα μονοπώλια των άλλων ιμπεριαλιστικών κέντρων και των αγορών. Οι συνταγές των αστικών επιτελείων, όπως και η κάθε φορά εφαρμοζόμενη πολιτική, είναι απόλυτα συνυφασμένες με τη φάση του οικονομικού κύκλου.

Ιστορική πείρα

Στις αρχές της δεκαετίας του '30 και για την αντιμετώπιση της καπιταλιστικής κρίσης στις ΗΠΑ εφαρμόστηκε η στρατηγική των εκτεταμένων δημοσίων επενδύσεων, ιδιαίτερα σε υποδομές, (Κέινς) και μέσω αυτής της στρατηγικής η τόνωση της ζήτησης, που σημαίνει αύξηση της κατανάλωσης για την τόνωση της καπιταλιστικής παραγωγής. «Αντίθετα», σε άλλες περιόδους καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, κυριάρχησε η ανάγκη (πάντα του κεφαλαίου) για την τιθάσευση του πληθωρισμού, μέσω της μείωσης μισθών ή της υποτίμησης νομίσματος, που επίσης μειώνει μισθούς, ως μέσο που επιδρούσε στο να μη μειώνεται το ποσοστό κέρδους. Αλλά αυτό περιόριζε τα διαθέσιμα εισοδήματα και τη λαϊκή κατανάλωση. Δύο «γιατροσόφια» του καπιταλισμού για την αντιμετώπιση της κρίσης, αλλά πουθενά και κανένα «γιατροσόφι» δεν αποτέλεσε πανάκεια, άλλωστε ούτε και θα μπορούσε, για την οριστική αντιμετώπισή της, πολύ δε περισσότερο δε βελτίωσε τη δεινή θέση της εργατικής τάξης και των άλλων φτωχών λαϊκών στρωμάτων, αφού οι συνέπειες της κρίσης μεταφέρονταν στις πλάτες τους για να σωθούν, όσο γίνεται, από την καταστροφική της δράση, οι αστοί. Στη συνέχεια, η ίδια η καπιταλιστική ανάκαμψη διαμόρφωνε τις προϋποθέσεις για τη νέα εκδήλωση της κρίσης, τη μαζική ανεργία, κ.ο.κ. Αυτό έγινε και στις ΗΠΑ τη δεκαετία του '30, αλλά και αλλού. Η αντιπαράθεση ανάμεσα σ' αυτές τις δύο αστικές πολιτικές διαχείρισης εκδηλώνεται και σήμερα.
Το αντιλαϊκό μείγμα λειτουργεί ταυτόχρονα και σε συνδυασμό με τη δημοσιονομική πολιτική, με την κατάλληλη, για το κεφάλαιο, διαμόρφωση των κρατικών προϋπολογισμών. Για πολλές δεκαετίες, ανάλογα και με τη φάση του καπιταλιστικού κύκλου, στα αστικά επιτελεία κυριαρχούσε η άποψη ότι ένα ορισμένο ύψος ελλείμματος στους προϋπολογισμούς είναι απόλυτα χρήσιμο και αναγκαίο για το κεφάλαιο, απαραίτητη προϋπόθεση για την τόνωση της ζήτησης τόσο για την κατανάλωση των παραγόμενων εμπορευμάτων, όσο και για νέες επενδύσεις. Σήμερα, σε επίπεδο Ευρωζώνης, γίνεται λόγος για τις αναγκαίες αναπροσαρμογές στο «Σύμφωνο Σταθερότητας», όπως για την αύξηση των κρατικών κονδυλίων στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, χωρίς αυτά να υπολογίζονται στα ελλείμματα. Ετσι, για παράδειγμα, η πλευρά του ΔΝΤ, το οποίο από κοινού με την ΕΕ έχει πρωτοστατήσει στο σάρωμα των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων, σε αυτή τη φάση έχει συστήσει στην κυβέρνηση της Γερμανίας να προχωρήσει σε ενίσχυση των επενδύσεων στη δική της οικονομία, μέσα στη Γερμανία, επίσης και σε αυξήσεις μισθών, προκειμένου να τονωθεί η κατανάλωση, άρα η ζήτηση, ελπίζοντας σε αύξηση των εισαγωγών, άρα μέσω αυτών σε τόνωση της Ευρωζώνης, δηλαδή των καπιταλιστικών οικονομιών Γαλλίας, Ιταλίας κ.λπ. Στην περίπτωση της Ελλάδας, το ΔΝΤ είναι υπέρμαχος ενός νέου «κουρέματος» πάνω στο κρατικό χρέος, όχι βέβαια για την ελάφρυνση των λαϊκών στρωμάτων.

«Προσφορά και ζήτηση» στην υπηρεσία του κεφαλαίου

Η συγκυβέρνηση (ΝΔ - ΠΑΣΟΚ) από τη μια πλευρά και ο ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη διαγκωνίζονται στο ίδιο αντιλαϊκό γήπεδο. Προσεγγίζουν διαφορετικά το νέο μείγμα της αντιλαϊκής πολιτικής για την ανάκαμψη στην Ευρωζώνη και την Ελλάδα, στο πλαίσιο των γενικότερων εξελίξεων και της διαπάλης που συντελείται στη λυκοσυμμαχία της ΕΕ.
Για «λάθος» μείγμα κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ η συγκυβέρνηση, μέσω ανακοίνωσης που εξέδωσε το υπουργείο Οικονομικών την περασμένη βδομάδα. Επικεντρώνουν την «κριτική» στην άποψη ότι «η ελληνική οικονομία έχει πρόβλημα προσφοράς και όχι ζήτησης». Σύμφωνα με το υπουργείο Οικονομικών, η ιδιωτική κατανάλωση στην Ελλάδα, ακόμη και σήμερα, αποτελεί το 70,6% του ΑΕΠ, έναντι μέσου όρου 56,7% στην Ευρωζώνη. Κατηγορούν τον ΣΥΡΙΖΑ για «εσφαλμένη θεώρηση της λειτουργίας της οικονομίας και της πηγής των σημερινών προβλημάτων», ενώ η διάσταση των απόψεων καταγράφεται σε ό,τι αφορά τη λογιστική αποτίμηση του «δημοσιονομικού κόστους» που θα προκύψει από την εφαρμογή των λεγόμενων προτάσεων ΣΥΡΙΖΑ. Εν ολίγοις, το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης λέει ότι η αύξηση της κατανάλωσης θα ενισχύσει τις εισαγωγές από τα άλλα κράτη, θα διογκώσει τα εμπορικά ελλείμματα και το κρατικό χρέος.
Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι στη μεταξύ τους διαπάλη κυριαρχούν τα ζητήματα που αφορούν τις υποθέσεις των ντόπιων επιχειρηματικών ομίλων, όπως η αξιοποίηση των κονδυλίων του ΕΣΠΑ, ο τρόπος διαχείρισης των «κόκκινων» επιχειρηματικών δανείων στις τράπεζες (είναι και μέτρο ανόρθωσης του τραπεζικού συστήματος, λέει ο Δραγασάκης του ΣΥΡΙΖΑ), σε συνδυασμό με τη διαμόρφωση υποστηρικτικών μηχανισμών για τη διοχέτευση φτηνής χρηματοδότησης προς τις επιχειρήσεις. Στην ίδια λογική εντάσσονται και οι εκατέρωθεν σχεδιασμοί σχετικά με τις λεγόμενες «αναπτυξιακές» τράπεζες και τα άλλα χρηματοδοτικά εργαλεία για τους επιχειρηματικούς ομίλους.
Ο ΟΟΣΑ, από την πλευρά του, στην ενδιάμεση έκθεση που δημοσιοποιήθηκε την περασμένη βδομάδα τονίζει: «Η ανάπτυξη στην Ευρωζώνη παραμένει αδύναμη και αυτό ενέχει τον κίνδυνο μιας παρατεταμένης στασιμότητας, εάν δεν ληφθούν περαιτέρω μέτρα για την ενίσχυση της ζήτησης». Παράλληλα, «καλωσορίζονται» τα πρόσφατα μέτρα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, στην κατεύθυνση της «ποσοτικής χαλάρωσης». Επιπλέον, επισημαίνεται: «Με δεδομένη την αδυναμία της ζήτησης, οι ευρωπαϊκές χώρες πρέπει επίσης να χρησιμοποιήσουν στον πλήρη βαθμό την ελαστικότητα που προβλέπεται από τους δημοσιονομικούς κανόνες στην ΕΕ». Είναι χαρακτηριστικό ότι όλες οι παραπάνω επισημάνσεις του ΟΟΣΑ, οργανισμού που έχει πρωτοστατήσει στο μέτωπο των αντιλαϊκών καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, στις οποίες συμπίπτουν και άλλα αστικά κέντρα και επιτελεία, περιλαμβάνονται καταλεπτώς και στις τοποθετήσεις των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ.
Βεβαίως σ' αυτές τις αντιπαραθέσεις καθρεφτίζονται και οι ενδοαστικοί ανταγωνισμοί σε κάθε κράτος - μέλος της ΕΕ και οι ενδοευρωενωσιακοί ανταγωνισμοί για το μείγμα διαχείρισης, αλλά και οι ανταγωνισμοί ανάμεσα στα ισχυρά καπιταλιστικά κράτη στη διεθνή αγορά.

Επίθεση διά «πυρός και σιδήρου» στο λαό

Ανάλογες κραυγαλέες ομοιότητες σχετικά με τη διαμόρφωση του «κατάλληλου» μείγματος πολιτικής προκύπτουν και από πρόσφατη έκθεση του ομίλου της Τράπεζας Πειραιώς. Χαρακτηρίζουν «συστηματικά μη ρεαλιστική» την προσέγγιση της Κομισιόν και του ΔΝΤ, που προβλέπουν «έκρηξη των επενδύσεων του ιδιωτικού τομέα». Σύμφωνα με την Τράπεζα Πειραιώς, καθοριστικοί παράγοντες είναι τα πραγματικά επιτόκια, τα οποία προσδιορίζουν το κόστος του κεφαλαίου, καθώς και η εσωτερική ζήτηση, η οποία επηρεάζει την απόδοση του κεφαλαίου, δηλαδή την κερδοφορία. Σε αυτό το πλαίσιο, προτείνουν μέτρα άμεσης βελτίωσης σε συνδυασμό με το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, δηλαδή τη διοχέτευση κρατικού χρήματος στους επιχειρηματίες. Ουσιαστικά θέλουν πιο φτηνά επιτόκια δανεισμού τους (διεκδικούν χρήμα από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα), ταυτόχρονα με τόνωση της ζήτησης για αύξηση του τζίρου των επιχειρήσεων και των κερδών. Τονίζουν την ανάγκη προσαρμογής των ελληνικών επιχειρήσεων σε «συνθήκες μειωμένης εσωτερικής ζήτησης, η οποία θα πρέπει να αναπληρωθεί από την αύξηση των εξαγωγών». Προτάσσουν την ανάγκη επαναπροσανατολισμού από κλάδους που βασίζονται στην εσωτερική ζήτηση (οικοδομή, λιανικές πωλήσεις κ.ά.) σε κλάδους με εξαγωγικό προσανατολισμό. Επισημαίνουν ακόμη ότι σε «αντιπληθωριστικό περιβάλλον» η βελτίωση της κερδοφορίας των επιχειρήσεων δεν μπορεί να επιτευχθεί με αυξήσεις τιμών, αλλά με την αύξηση του όγκου των πωλήσεων.
Σε κάθε περίπτωση, οι λύσεις σε όφελος του κεφαλαίου, ανεξάρτητα από το μείγμα πολιτικής, σημαίνουν πολιτική επίθεσης «διά πυρός και σιδήρου» στα λαϊκά στρώματα. Το μέλος του ΔΣ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) Μπ. Κερέ και ο υφυπουργός Εργασίας της Γερμανίας, Γ. Ασμουνσεν (με τον οποίο συναντήθηκε τις προάλλες οικονομικό επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ), σε κοινό άρθρο τους (δημοσιεύθηκε την περασμένη βδομάδα στη γαλλική εφημερίδα «Les Echos») επισημαίνουν: Η ολοκληρωμένη στρατηγική για την αποκατάσταση της ανάπτυξης πρέπει να λάβει υπόψη τις αδυναμίες των κρατών - μελών της Ευρωζώνης, με όρους προσφοράς και ζήτησης και να αποτελέσει ένα συνδυασμό νομισματικής, δημοσιονομικής πολιτικής και μεταρρυθμίσεων. Σε τελική ανάλυση, η πρόταση αφορά τη διαμόρφωση μείγματος πολιτικής προσαρμοσμένου στην εκάστοτε συγκυρία και στις ιδιαίτερες ανάγκες των αστικών τάξεων του κάθε κράτους - μέλους, ταυτόχρονα με την κλιμάκωση των αντεργατικών μέτρων για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου. Αρα από το εκάστοτε μείγμα απορρέει βαθιά αντιλαϊκή πολιτική.

Α. Σ